haikoe van de dag


haikoewilg

witregels

berk

hoog is uw reiken
uw zuchten naar leegte.
wat ’n hoop kasseien.

witregels

sonnet van de dag


nkdee_altaar_detail_001

dv 2017, foto (detail) van het NKdeE Altaar, van en te het Centrum van het Gekende Universum

uit Ronsard, 'Continuation des Amours' (1555)

LVI

   Amour se vint cacher dans les yeus de Cassandre, 
Comme un tan, qui les boeufs fait mouscher par les bois, 
Puis il choisit un trait sur tous ceus du carquois, 
Qui piquant sçait le mieus dedans les coeurs descendre. 
   Il élongna ses mains, et feit son arc estendre 
En croissant, qui se courbe aus premiers jours du mois, 
Puis me lascha le trait, contre qui le harnois 
D'Achille, ni d'Hector ne se pourroit defendre. 
   Apres qu'il m'eut blessé, en riant s'en volla, 
Et par l'air mon esprit avec lui s'en alla: 
Mais toutefois au coeur me demoura la playe, 
   Laquelle pour neant cent fois le jour j'essaye 
De la vouloir garir, mais tel est son efort 
Que je voy bien qu'il faut que maugré moi je l'aye, 
Et que pour la garir le remede est la mort. 

lexique:
2. tan: taon, NL daas, dazerik.
mouscher:courir, sauter pour se débarrasser d'une mouche
7. harnois: armure complète, NL harnas
11.playe: plaie NL wonde, snee
12. pour néant: en vain, NL vergeefs
13. garir: guérir

varianten:
1-2. 60-87 Amour voulut le corps de cette mouche prendre/
Qui fait courir les boeufs en ésté par les bois
10-14 78-87 mon penser avec lui s'en alla 
Penser, va)t' en au ciel, la terre est trop commune,
Adieu, Amour, adieu, adieu, penser, adieu:
Ny l' un ny l'autre en moy vous n'aurez plus de lieu:
Toujours l' un me maistrise & l' autre m'importune;


snel & mottig vertaald:
    De Liefde kwam zich in de ogen van Cassandra verbergen 
Als een daas, voor wie de koeien het bos in vluchten,
En koos toen uit zijn koker een pijl 
Die zich het beste in harten zou planten en boren
    Hij trok [met] zijn handen, en strekte zijn boog
Al groeiende, die zich kromt de eerste dagen van de maand (ttz de maan)
Dan liet hij los op mij de pijl waartegen het harnas
van Achilles noch Hector hen/mij(?) beschermen kon.
Nadat hiij mij verwond had, vloog hij lachend weg
En nam door de lucht mijn geest met zich mee
In mijn hart evenwel bleef de wonde
Waarvan ik mij 100 maal daags vergeefs poog
te willen genezen, maar zo is zijn kracht
dat ik wel zie dat het is dat ik die ondanks mij heb
en dat de genezing ervan de dood is.



wit

recept van de dag

Neo-Kathedraalse Vissoep

noot: het zal de fidele Kathedraalganger geen verrassing zijn dat alle recepten van de Neo-Kathedraalse Receptuur afvalgerechten zijn. De Kathedraal is nu eenmaal opgebouwd uit afval, het enige wat een Kathedraalauteur doet is een gecompliceerde vorm van Afvalverwerking

noot (2): in het recept hieronder gaat ge bij de benodigdheden, verwijzingen vinden naar andere recepten uit de Receptuur die nog niet zijn vrijgegeven. we begrijpen natuurlijk dat ge geen resten van Mosselen op Neo-Kathedraalse Wijze kunt hebben als ge nog niet weet hoe ge dat moet maken, maar bon, hier gelden de Uitgebreide Spreuken van Grettir: alles op zijn tijd, hé en: gene paniek! en vooral: trekt uwe plan dan hè, menneke.

benodigdheden

  • wat rest van de Mosselen op Neo-Kathedraalse Wijze van gisteren. als ge gisteren geen mosselen hebt gegeten zijn de resten van de Zalm met Mosselgroenten van de Vrouw ook goed
  • goe veel ajuin
  • goe wa verse look
  • een half zakske reuzegarnalen van den Aldi
  • twee pangasusfilets (voordat diene vis ook uitgestorven is)
  • een zakske soepgroenten van den Aldi
  • 1 kilo tomaten
  • een dooske verse spaghettigroenten van de Spar
  • wat ge nog staan hebt van blikgroenten van uw OCMW voedselpakketten
  • Neo-Kathedraalse Kruidenmix Lekker en Goed voor uw Potentie ™ te koop bij de Auteur van de Kathedraal
  • geen gezaag aan uw oren

bereiding

dag 1 (een Neo-Kathedraalse Visfond maken):

  • haal de resterende mosselschelpen uit de mosselsoep (tenzij dat ge kalktekort hebt, dan kunt ge die meekoken)
  • snij de ajuin en de look in stukskens (gedenk de wijze woorden van Peter de Grijze: ‘hoe fijner ge snijdt, hoe fijner de smaak’)
  • zet de Peter zijn gezaag maar rap af
  • kieper de ajuin, de look, de soepgroenten, de mosselresten en de pangasusfilets in uwe grote soeppot (den ajuin in uw mosselresten is al aangestoofd hè slimmeke)
  • voeg een paar liter water toe en goed kruiden met Neo-Kathedraalse Kruidenmix Lekker en Goed voor uw Potentie ™
  • laat minstens een uur pruttelen op een zacht vuurtje
  • prult nog ewa en ga slapen

dag 2:

  • snij de tomaten (gedenk de wijze etc.)
  • eigenlijk is deez voor het recept van de dag van morgen maar omdat het gisteren zo’n soep was zullen we dit deel ook nu al geven
  • giet uw doorpruttelde soep van gisteren door een vergiet
  • druk in het vergiet de pulp van groenten en vis goed plat dat ge zoveel mogelijk vocht recupereert
  • ge hebt de Peter zijn gezaag nog niet afgezet
  • spoelt uwe soeppot ewa uit ( nie afwassen met product hè, krijgt ge nog nie genoeg vergif binnen misschien?)
  • breng de Neo-Kathedraalse visfond samen met de spaghettigroenten van de Spar en de tomaten aan de kook en laat tien minuten goed doorkoken
  • voeg dan de halve zak reuzegarnalen van den Aldi toe en laat dat nog ewa napruttelen
  • wacht efkens of ge verbrandt uw tong nog
wit

 

boutade van de dag:

laat ons generatieve ‘kunst’ definiëren als  machinaal (algoritmisch) gemaakte werken (muziek, grafiek, literatuur en alle andere vormen van menselijke expressiviteit die in onze diverse culturen als ‘kunst’ gewaardeerd worden) met een verminderde, minimale of totaal afwezige humane auteursfunctie

van generatieve ‘kunst’ moet je geen aangename prenten, leuke deuntjes en sonnetten van Shakespeare verwachten. da’s nonsens.

dat is alsof een vogel ons kwam vragen, hela, jullie kunnen wat, maak mij ’s vlug een kwetterzang waarvoor elk vogelvrouwtje in het diepe vogelbos in halfzwijm mijn nest komt binnengefladderd.

machinaal gegenereerd materiaal heeft een machinaal karakter. Het wordt ‘esthetisch’ gekleurd (kan een esthetische respons opwekken) in de mate dat onze esthetiek zich heeft aangepast aan de ‘naakte’ machinaliteit zoals we die in het dagelijkse leven zien, horen, lezen, ervaren.

het is aan de klassiek-humane ‘kunst’ om aan die ontvankelijkheid te werken. of die te bestrijden. of whatever.
het is aan de generatieve kunsten om verder te evolueren, aan de machine om ‘haar gedacht te zeggen’.

allez vooruit

wit

aankondiging van de dag:
(aan alle boekuitgevers in Vlaanderen en Nederland)

ik wil dit jaar een boekske uitgegeven hebben.
samen met CB. een CBDV boekske dus

het heet “verval” en bestaat uit 10 gedichten van 14 regels en een proloog, eveneens van 14 regels van mij DV en 10 reproducties van schilderijen van CB.
d’r mag niks op de cover staan buiten de titel, ‘dirk vekemans’ als auteur en onder de titel ‘geïllustreerd door catherine buyle’ en uw logo/naam.
en op de achterkant zo’n barcodespul om het die onderbetaalde kassiersters niet te moeilijk te maken.
verval’ in ’t donkerrood en de rest zwart en de achtergrond helemaal wit.

degene(n) met het beste voorstel mag het doen, maar ’t moet voor ’t eind van 2017 in de winkel liggen hè.

allez vooruit

aja: stuur uw voorstel vóór 1/05/2017 naar dirkvekemans@yahoo.com. discretie verzekerd – u krijgt bericht voor 15/05/2017. succes!

 

Bewaren

recept haakt af


recept van de dag

het recept van de dag van gisteren is naar eigen zeggen ‘niet te spreken over het uitblijven van enige reactie op de nochtans eenvoudige vraag die het had gesteld’ en verklaarde verontwaardigd ‘maakt uw soep dan zelf hè‘.

witregels

haikoe van de dagwitregels

drukte

witregelsdrukte

de zon doet moeilijk.
het hout wil dat oog hebben.
heb jij nog honger?witregels

tekening van de dag

rosearab

“de roos roost”

dv 2017, ink & water color on paper, A5witregels

christinkemel van de dag

‘Christinkemels’ zijn een misvattingen ivm. het schrift zoals die aan de kaak werden gesteld door wijlen Schriftgeleerde Anne-Marie Christin, wiens werk 1000 keer meer aandacht verdient dan het krijgt.

er zijn, zo heb ik tot dusver kunnen onderscheiden (Christin was geniaal, maar haar Frans is euh, soms een beetje raar, maar dat zal wel aan mij liggen):

  • kemels vanuit het logocentrisme: foute gedachten die voortspruiten uit het verkeerdelijk toewijzen van de basis van elk schrift aan het woord als lexicale eenheid (ik heb net een extra kwak Derridaboeken in huis gehaald om het tegendeel te kunnen aanwijzen, maar ik vrees een beetje dat aan de sappige tekstbrokken van mijn geliefde Fransche Meester enig logocentrisme niet vreemd is…)
  •  kemels over de vermeende fonologische monovalentie van het grieks-romeinse alfabet, dwz; dat één letter overeenstemt met één semantisch geladen klank (en omgekeerd) binnen een taal
  • kemels over de pictorale ruimte, die gaat vooraf aan de beschreven ruimte en een besef daarvan is de sine qua non van elk schriftsysteem
  • kemels over de als vanzelfsprekend ervaren superioriteit van ons alfabet als schrijfsysteem. ons alfabet is het toppunt van de evolutie, zoals de mens de schepping bekroont…

als oefening kunt ge de Christinkemel zoeken in deze roemruchte publicatie van de sheriff van de mediatiek, Marshall McLuhan:

War-and-Peace-in-the-Global-Village.pdf

zij die de kemel vinden zullen Spinoza heten!

Bewaren

haikoe van de dag


ontsnapping

wit

zes

zesbladige ster,
zes draadjes solferkop:
alles is zo ver.

wit

boutade van de dag

in de literatuur, de fictieve abstractie van alle literaire activiteiten en hun restanten, is er geen progressie mogelijk. spreken van avant-garde in de literatuur is dan ook een beetje heel erg grote nonsens. het is een wat de literatuur betreft hoogst ontoepasselijke en dus lelijke metafoor.

van alle vogeltjes in hun nestje hinase ick ende thu tot het afdraaien van de kleine revolutie zijn de Nederlandse Letteren geen ene stap verder gekomen. er is niets dat we nu kunnen doen dat we niet konden doen pakweg 10 eeuwen geleden dankzij de Nederlandse Letteren. langer zeveren misschien, maar bon…

in de exacte wetenschap is de vooruitgang denkbaar. dankzij de vooruitgang  in de wetenschap kunnen we nu naar de maan vliegen. ik mag u in de meest hoogstaande, verfijnde lyriek naar de Mare Tranquilitatis verwensen, daarmede gaat gij op de maan niet geraken…
de wetenschap heeft al lang het punt overschreden waarop haar vooruitgang nog louter menselijk te vatten is. hoe briljant die ook is, je laat je best niet door een kernfysicus opereren. gelukkig wordt het dagelijks aangroeiende geheel van onze wetenschappelijke kennis op verifieerbare wijze grotendeels bijgehouden op machinische wijze.

de wetenschap gaat onmiskenbaar vooruit maar verlaat ons…

vooruitgang is voor de literatuur ook niet wenselijk, misschien. want dan zou het literaire zichzelf als terrein van menselijke expressie, voorbij hollen.

er is wel voortgang in de ons omringende literatuur. uiteraard. niemand gaat graag achteruit, zeker literaire auteurs niet want die zijn al verworden tot paria aan de zelfkant van onze apartleving.

de literatuur  dat is literaire praktijk, een activiteit. het geheel van die activiteiten vormt een groeisel en dat groeisel groeit gestaag door. op die manier verplaatst de literatuur voortdurend het door haar ‘verlichte’ terrein. de regio in het expressieveld waar we dankzij de huidige literatuur klaar kunnen zien. het ‘expressieveld’ van de literatuur is wat begrepen wordt door het geschrevene. de ‘huidige’ literatuur is alles wat we nog onthouden hebben van onze recente lezingen en hoe dat verder in ons bewustzijn is verwikkeld.

literatuur is nieuws dat nieuws blijft (Ezra Pound).

uit de definitie van ‘huidige literatuur’ is duidelijk af te leiden dat het uitdelen van literaire prijzen ook weer een beetje heel erg grote nonsens is. hoe kan een jury nu bepalen wat het ‘beste’ is in de huidige literatuur? weet die wat u & ik gelezen hebben dan? & hebben ze dat dan ook nog ’s beter onthouden?

wit

tekening van de dag

kukmalscherf

“dansende aansporing in een moffenveld”

dv 2017, inkt & water colour on paper, A6

wit

recept van de dag

het recept van de dag is het recept voor neo-kathedraalse vissoep.
voor we beginnen: het recept van de dag heeft een vraag voor u:

(het recept van de dag kan niet doorgaan zonder uw antwoord)

wit

muzikaal moment van de dag

het muzikaal moment van de dag is ‘Met Marsman in de Wei’
nummer 2 uit het Album ‘Marsmaniak Rules!’ van Marsmaniak

wit

boek van de dag

het boek van de dag is The ABC of Reading van Ezra Pound (1934):
ezra_pound-abc_of_reading.pdf (3848 kb)

het lamentabel korte lemma Ezra Pound op Wikipedia NL

(als ge dan toch zo graag voor de leut vertaald uit Tengels, vertaal  dan  ‘tdeez nekeer mss?)

 

wit

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

het lichaam half in weerzin al


el_img_0927

dv 2017 – Nele in L-pose – http://nele.nu

het lichaam half in weerzin al
& toch het stromen volgende
der ellenlange lussen l
die om & om haar leden gaan.

langzaam weker wordt het zelf
dat van zelf de afschuw wordt.
elk ideaal is bindende lianen, is
lijnen die haar vlak niet wil.

het verzet van haar gebeente
beeldt het lichaam liever uit
netjes naast de lust geplaatst
waarmee de ogen haar bekleden.

laat mij lijf zijn vrij in ’t luide lachen
van mijn leven, in ’t lijden ook &
in’t gegiechel tussen lakens.
maar niet uw vleselijke beven.

Bewaren

Bewaren

De Roos van Umm-El-Tiel


Afdrukbare PDF-versie van dit verhaal

( voor CB en mijn zus Herlinda)

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d1/Mesopotamian_cylinder_seal_impression.jpg

Muhammed vertelt mij het verhaal van Salim, Farrid en de Roos van Umm-El-Tiel.

Tot in Al-Hasakah spreekt men van de Roos van Umm-El-Tiel, dochter van Sîn.
Tot in Quneitra en Daraa luistert elke man met open mond naar verhalen over haar schoonheid.
Er wordt gezegd dat zij weldra zou trouwen met de man die haar het juiste antwoord gaf op haar vraag.

– Wat is die vraag?
– Zij vraagt aan ieder die met haar trouwen wil hetzelfde: ‘Van waar kom je en wat heb jij voor mij meegebracht?’

In Aleppo leven de broers Salim en Farrid,  afstammelingen der apkallu. Wellicht zal eén van hen de leider worden in het land. Het zijn vrienden, zegt men, maar ze gunnen elkaar het daglicht niet. Dappere krijgers waren het ook. De strijd had hen verenigd in het heldendom, maar nu het vrede is, zoeken zij de strijd op tussen henzelf.

Op een avond vatten Salim en Farrid het plan op om de Roos van Umm-El-Tiel te veroveren. Zij leven in de wijsheid der Apkallu,  dus nee: geen van beiden neemt juwelen mee, of geurwaren of luxueuze gewaden. Farrid kiest als gift de tabletten waarop de Parshu der goden geschreven staan. Als Farrid Salim vraagt wat hij meeneemt, antwoord deze mysterieus “wat ik heb”. Farrid is er niet gerust in. Wat het zou kunnen zijn dat Salim als geschenk mee heeft? Hij besluit dat hij absoluut als eerste in Umm-El-Tiel moet arriveren.
Umm-El-Tiel ligt op zes dagen reizen per kameel van Aleppo, maar Farrid schenkt die nacht nog al zijn bezittingen aan de magiër An-Uanna om een magisch tapijt te kopen dat hem op drie uur bij de Roos zal brengen.

’s Morgens ziet Salim nog net zijn broer verdwijnen aan de horizon. Ook hij vat de tocht aan, te voet. Een tocht van 3, 4 weken!
En Farrid arriveert inderdaad na drie uur al in het paleis van Sîn. En even later staat hij voor de Roos van Umm-El-Tiel, die nog honderd malen mooier is dan alles wat men van haar zegt. En de Roos vraagt:

– Van waar kom je en wat heb jij voor mij meegebracht?
– Van Aleppo en dit zijn de tabletten van Mie, met de heilige Parshu.
– Ach ongelukkige! Mijn man komt van Aleppo, ja, dat heeft het orakel mij gezegd, en hij is sterk en knap als gij, maar wat heb ik nu aan dat gekras in klei?

En met het vuur van de verontwaardiging kolkend in haar blauwe ogen, gooit ze de Parshu tabletten in scherven stuk en laat de arme Farrid uit het paleis zetten. Alles is hij kwijt, zijn rijkdom, de spreuken en de hoop te kunnen trouwen met de mooiste maagd van Assyria. Er rest hem niets dan wachten op zijn broer.

En Farrid wacht, en wacht, en wacht. Dagen, weken. Ondertussen werkt hij in de stad als beeldhouwer, want hun vader was beeldhouwer en de vader van hun vader was beeldhouwer. Na drie weken wordt Farrid echt heel ongerust over het lot van zijn broer. Hij werkt zolang dag en nacht tot hij genoeg heeft om een kameel te kopen en rijdt dezelfde dag nog de stad uit om zijn broer te zoeken.

Farrid komt net op tijd bij Salim die van dorst en honger dreigde om te komen. Zij zijn zo opgelucht dat ze elkaar gevonden hebben dat ze afspreken nooit meer onderling de strijd aan te gaan. En Farrid zegt:
– Salim, Salim, waarom ben je toch te voet gekomen? Er is hier niets dan woestijn!
– Farrid, ik was dwaas en dacht alleen te kunnen overleven hier, en zo mijn liefde te bewijzen voor de Roos.
– Ach Salim, als er iemand haar waardig is ben jij het, mijn broeder, jij moet trouwen met de Roos van Umm-El-Tiel!
– We zullen zien wat zij zegt, zegt Salim.

Aldus geschiedt. Salim vraagt een onderhoud in het paleis en Farrid gaat mee, om zijn broer indien nodig te beschermen tegen de toorn van de Roos. Salims ogen lichten op in het aanschijn van heur schoonheid die haars gelijke nergens kent. En ook hem vraagt zij:

– Van waar kom je en wat heb jij voor mij meegebracht?
– Van Aleppo kom ik, Schone en ik heb meegebracht wat ik heb.
– Ach zo. En wat mag dat wel zijn dan, gij sterke man? Ze zei het wat lacherig, want Salim was nog zwak van de reis.
– Wat ik heb meegebracht is wat ik heb gezien, dochter van Sîn. Ik heb de mensen van Aleppo gezien die mij toejuichten en geluk wensten toen ik vertrok. Ik heb mijn stad gezien vanuit de verte toen ik verder en verder van haar wegging. Ik heb dagenlang doorzworven de woestijn tussen onze landen, en nachtenlang onder het verre fonkelen der sterren de weg gezocht naar u. Ik heb de dood gezien die mij de onderwereld in wou lokken, maar mijn broer die gij geweigerd hebt, heeft mij gered. Ik heb de pracht van uw paleis gezien, en uw rijkdom is meer dan wat een legioen kan dragen. En ik heb uw schoonheid gezien, dochter van Sîn, zonder twijfel het mooiste wat bestaat op deze aarde.

– Hmm, aarzelde de Roos, met het tipje van haar tong verleidelijk strelende de glanzende tanden.

Salim zag haar aarzeling en zette door. Uit zijn broekzak haalde hij een klein steentje, rond van vorm en met de kleur van vruchtbare aarde. En hij zei:

– En ik wil u, ter verzegeling van de wil der goden, dit steentje schenken, dat mijn vader aan mijn moeder gaf, en voor hem zijn vader aan zijn moeder en zo verder tot de tijd der apkallu.

En dit gebaar bezegelde het huwelijk van Salim van Aleppo met de Roos van Umm-El-Tiel.

Ik vraag Muhammed waarom hij mij dit verhaal vertelt.
– Je kunt er uit leren, zegt hij. Dat schoonheid belangrijker is dan rijkdom en dat je familie het schoonste is wat er bestaat.En dat je niets ziet als je sneller wil zijn dan een kameel, en nog van die dingen…
– Ja goed, maar wat heb ik daaraan als ik seffens moet sterven?
– Tja, antwoordt hij, dat dacht ik ook toen ik het verhaal voor het eerst hoorde.

Hoog boven zijn grijnzende hoofd, in de volle schittering van de genadeloze zon, heft Muhammed zijn kromzwaard.

File:Chaos Monster and Sun God.png

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

de gave van het onmogelijke


[ waar is dat voorwoord henen]

de opeenstapeling van de vernomen trivialiteiten leidt tot zinsverbijstering
mocht er iemand nog aan twijfelen: artaud had gelijk. ge zoudt er zot van worden.

het gegevene is een gave, dwz. voor anderen is het een gave (“zij heeft een gave”).
een lyricus heeft niets. voor de lyricus
is de gave een opgave.
de opgave is de lyrische opgave (die voor de anderen niet geldt, zij geven het op).
de opgave is het onmogelijke te maken:

niet: het onmogelijke mogelijk te maken (dan verdwijnt het onmogelijke in de werking van het vermogen) (kieken!)
wel: het onmogelijke te ‘realiseren’ als onmogelijk (“en tant que”)

(zucht)

de Vrije Lyriek is alles behalve vrij. de Vrije Lyriek is enkel vrij in zoverre zij met rust gelaten wordt bij het uitvoeren van haar Opgave.
inderdaad: de anderen hoeven zich niet meer te bemoeien met de uitvoeringsmodaliteiten van de opgave (zij hebben het tenslotte al opgegeven).

gelukkig is er nog het Programma van de Vrije Lyriek.
het Programma van de Vrije Lyriek (“Radio Klebnikov”) is elke zaterdag te beluisteren via Radio Scorpio (18u-20u).

af en toe worden er via dit kanaal of via http://nkdee.be enkele brokken van de Broncode van het Programma van de Vrije Lyriek vrij gegeven.
het spreekt voor zich dat het Programma van de Vrije Lyriek als Open Source ontwikkeld wordt.

hieronder volgt een deel van de de broncode voor de ‘Spyrale Lyrique Petrarca-Scèvienne’ (SLPS), een pakket (‘package’) tools voor de Neo-Kathedraalse Diagrammatologie.

slps2

” exercising the Sacred Signature on a sketch of the SLPS”
dv 2010-2015, ink, bister (2010) and pencil (2015), A5

de code

Aanzet tot de code voor de Configuratie  van de ‘Spirale Lyrique Petrarco-Scèvienne’ (SLPS) die het Corpore Chiastico Tournante in beweging zet. Code geschreven in pseudo-Math, een nogal slijmerig dialect van NK DeEP, de NKdeE Programmeertaal, een vorm van pseudocode.

Als de high end printer dv een programma geschreven in NK DeEP afdrukt krijg je een NK Diagram (of een foutmelding).

De Configuratie specifieert alvast de resources van de bijgevoegde NK Diagrammata van de SLPS. Verduidelijkende commentaar staat in’t purpergrijs achter twee schuine strepen, bv.:

//Isodore Isou was nog veel zotter

Er bestaat een ‘voorwoord tot de gave van het onmogelijke‘, maar de lezer wordt geadviseerd dat te lezen na de gave zelf. Of niet.

importeer (“Délie”, “Microcosme”, NKDeEP.Diagram);

laat het zijn;
laat Ω een oogpunt zijn :: een vector;
Ω verdwijnt;
Ω (“Délie”);

// Ω is het focale verdwijnpunt, ‘L’idée’ van het Onmogelijke, het eternele idool “Délie”. NK DeEP veronderstelt de integratie van een lexicon en taalregels in de programmatuur. Zonder de nodige taalklassen geeft de printer een nogal cryptische foutmelding, zoals “weer niet op taalklas geweest zeker?”. Het toewijzen van een taalafhankelijke naam aan een variabele in NK DeEP gebeurt dus zo:
[variabele](“naam van de variabele uit het lexicon”);

laat α het standpunt zijn :: een vector met duur Δ

// zowel oogpunt als standpunt worden gedefinieerd als vector want zonder beweging is er geen perspectief, enkel de flatlands van het geschrevene & de ketens van het getekende

α (“Auteur”);

//declaratie van de variabelen

hemellichaam t (“aarde”);
hemellichaam s (“zon”);
hemellichaam l (“maan”);

// elk programma in NK DeEP begint met de redundante regel ‘laat het zijn’. na vier regels code mag je in NK DeEP de woorden “laat het zijn”  of “laat x een y zijn” laten vallen, dus “hemellichaam t (“aarde”); ” verschilt enkel woordelijk van “laat t een hemellichaam zijn met lexiconnaam “aarde”.

lichaam f (“vrouw”);
lichaam h (“man”);
lichaamloze m (“muze”);

semantische cluster e (“ERTS”);
semantische cluster r (“REST”);
semantische cluster s (“STER”);

//definitie van de eclaratieruimte, het canvas en van de trajecten

EclaratieRuimte MS= nieuwe EclaratieRuimte (“fuscum subnigrum Maurice Scève”)
Buiten B = nieuw Agamben.Buiten (MS,”la mer fugace des ombres”);
Canvas c= nieuw Canvas(MS);

//tekent een nieuw canvas met de begripsruimte van Scève en een Buiten dat de begripsruimte bepaalt

Spiraal SLPS= nieuwe Spiraal ( α , Ω);

//tekent een spiraal van het canvasomvattende Oogpunt α naar het Verdwijnpunt Ω

Sfeer te (“tekstueel”) = SPLS.sfeer (Ω, 1);
Sfeer hu(“humaan”) = SPLS.sfeer (Ω, 2);
Sfeer ce (“celeste”) =SPLS.sfeer (Ω, 3);

te.bevolk (e,r,s);
hu.bevolk (f,h,m);
ce.bevolk (s,l,t);

// een sfeer is een waarneembaar omwentelingstraject, een iteratiespoor gelegen tussen een Oogpunt en een Standpunt. De ligging van een Sfeer is altijd relatief aan het aantal Sferen rond een Oogpunt en haar volgorde te tellen vanaf het Oogpunt. Het eerste argument in de sfeerbepaling is het Oogpunt, het tweede de volgorde)

SLPS.annoteer.telKlaar(aantalOogpunten, te.bevolking,hu.bevolking,ce.bevolking);
// annoteert de Spiraal met numerieke data op de specifieke telKlaar-wijze (zie aldaar)

doededeuitoe();

//minimale opruim- en beleefdheidsfunctie bij afsluiting van een programma

slps1

“SLPS print”

dv 2017, ink & water colour, A5

voorwoord bij de gave van het onmogelijke


// ach, bel maar: den auteur is hedennacht in Derrida hervallen

in een voorwoord zegt men wat er niet toe doet
men spreekt zich tegen, nu het nog kan
bv. laat ons leren tellen

0 – de uiteindelijke opbrengst der analogieën is de onveranderlijkheid, het niets waarop men tellen kan
1 – het onveranderlijke is nul, de identiteit is één, namelijk dat wat niet veranderde
1 –  één is wat er niet veranderde
2 – één is wat er niet veranderde en één is wat er aan het niets ontsnapt
3 – één is wat er niet veranderde en (één is wat er niet veranderde en één is wat er aan het niets ontsnapt)

stel: midden in het voorwoord duikt er een probleem op, een error, fataal of niet-fataal
(men had zich daaraan niet verwacht, problemen, hier nog, voor het boek dat al geschreven is)

niet-fataal:
– er is woordgebruik (“usage”) in het voorwoord dat pas na het lezen van het boek kan worden begrepen
– het voorwoord verwijst naar iets dat in het boek vergeten/niet aanwezig is

fataal:
– het boek verwijst naar iets dat in het voorwoord is vergeten
het boek wordt nooit gedrukt, dus het voorwoord heeft geen zijnsbasis

bijvoorbeeld in deze rampspoedige escalatie:

in het boek staat geschreven : de onveranderlijkheid heeft geen diepgang, er is
pas perspectief als het standpunt verschuift
(snel, redactie: begin met opsommen, lijsten maken, benoemen, ordenen)

stel:
– de stoel der taalfilosofen is een stoel op de brandhoop
– de auto (” car”) der economen is het autowrak, een kippenhok
– de bloem der liefde groeide op deze afgestorven rozelaar
– van de tuinbank rest enkel het ijzeren onderstel

de opbrengst dezer analogieën is duidelijk een groteske kronkel, men kan de opbrengst verwoorden, maar het is niet echt iets waarop men gaan tellen kan
ergo: het boek is in het voorwoord reeds kapot gegaan
we zeggen: het boek kan niet worden gedrukt (wie drukt er nu een kapot boek?)

het voorwoord houdt een moment stilte bij zijn eigen dood.wit

wit

wit

als voorwoord is gegeven nu: de gave van het onmogelijke, zelve

wit

wit

angeliek het lichaam laat


a_schets

Schets van mijn favoriete lijfschrijfster Nele (zie http://nele.nu) in Latijnse a-houding, kleine terts

angeliek het lichaam laat
haar ogen toe & leden worden lijn.
het lijnenlichaam strekt zich uit & schikt
als ochtendlik zo sensueel het klankenvlak
dat in satijn het licht gaat kraken.

langzaam scheef getrokken levenslijnen
willen zich in adem rechten.
buikje b die kromt van bolleboos
naar lome liggebol. krols

een tepel tipt de letterleegte
aan in het tot a omarmde
hol. o o,  zienderogen aan de randenhand
de vingers groeien willen rijken
reigen reiken raken.

voeten vrij de versmaat streelt
de a aan al het andere & alles is
voorbij.

Bewaren

Bewaren

Woordenlijst bij de Onderleggerexplicaties


onderlegger002_8

Explicatielijst

Verklarende woordenlijst

  • Artaud: Antonin Artaud, Frans auteur, zot geworden omdat hij de Kathedraal niet vond die hij geschreven had
  • Badjasauteur: Kathedraalauteur die weer half de dag in zijn kamerjas aan’t rondhossen is
  • Bronnen: (mrv.) epaterende zwanzers die ’s nachts halfdronken ronddolen op de Meret Becker Plaza. Hun commentaren worden door Neo-Kathedraalse Schriftgeleerden op hoongelach ontvangen
  • Dikkopje: buitenaardse schone die zo betoverend kan zielskwelen dat Kathedraalauteurs hun Kathedraal niet meer zien staan
  • Fuscum subnigrum: schaduw, het net-niet-donker waardoor de Monade haar voortgang maakt in de klaarheid die haar gegeven is Deleuziaanse verbastering van een Leibniz begrip in ‘Le Pli: Leibniz et le Baroque’
  • June: June Tyson, jazz zangeres en violiste die van de jaren ’60 tot haar door in 1992 bij Sun Ra speelde
  • Karrakollen: Vlaams voor wulken, eetbare zeeslakken
  • Kwetsheks: naarstig Wijf dat argeloze dichters verleidt, meeneemt op haar bezem en dan naar beneden laat totteren
  • Le Sony’er Ra: wettelijke naam van jazz-legende Sun Ra
  • Marinus Vandewoude: Vlaamse kloon avant la lettre van de Italiaanse Futuristenleider Marinetti die nog embetant is komen doen in het Futuristenkot van Velimir Chlebnikov. De Rinus was ne brave joeng, ze.
  • Orfeo: Orfeo Ponsin, Italiaans wielrenner die in 1951 28ste werd in de Ronde van Lombardije
  • Schriftgeleerden: zwanzende medemens van het ergste soort
  • Vago: hond van de Zwarte Wolvin in het gelijknamige album van De Rode Ridder (#15)
  • Vrouw: Neo-Kathedraalse term – zie het NKdeE Lexicon waarvan hier de vertaling:
    “zelfstandig gebruikte, afgekorte vorm van het epitheton ornans ‘Vrouw van mijn Leven’. Het epitheton kan enkel door een Kathedraalauteur worden geschonken & slechts eenmaal in diens leven. Eens geschonken is het onontvreemdbaar en geldig voor de duur van het leven van de Ontvanger (m/v)
  • Zielskwelen: vooralsnog duistere term uit de Neo-Kathedraalse Mystiek. Bronnen spreken over het ‘vocaliseren van middels Lijfelijk Schoonschrift scenisch verwekte klankclusters’.

Bewaren

NKdeE Onderlegger 003


nkdee_onderlegger_003

“NkdeE Onderlegger 003 (14/12/2016-10/01/2017)”

dv, collage, ink, water color, bister & stuff (47×74 cm) – nog niet gevernist

HET JAAR VAN DE TROM

TROM TROM TROM ’n hele kas persproblemen
TROM TROM TROM 14 rauwe worstsoorten
TROM TROM TROM niks aan te doen niks aan te doen

ik heb weer niks om aan te doen

wagen
pest
angst
kerker
sloot

TRALIEWERK (lapin begot!)
de leegte is een spiegel van de leegte
past op  PAST OP past op de K W E T S H E K S  komt!

met sandtaschen in haar schoenen
met streken in haar rug
met peperdure peperdure problemen
gedichten in de kots van artaud
fonemen zonder schoenen bij lacan
niks aan te doen niks aan te doen

ik heb weer niks om aan te doen

“Zijt gij zeker dat het niet omgekeerd is?”

Diep in het Museum doet Orfeo zwijgend zijn Ronde
langs de zalen vol met Slecht Getekende Contracten.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

n-kamer


veegophaarkin

“n-embodiment in an RGB-room with slightly shifting perspective”
dv 2017, ink & water color on paper, 12,5 x 18 cm

met dank aan een geweldige Nele! Zie http://nele.nu

handleiding voor het maken van een n-kamer (manifold)

  1. maak een canvas – canvas :: een 3d representatie van kleur-space (rgb) :: ‘irreële” omgeving met logische verankering in realiteit (RGB-space is een valabele voorstelling van ‘reëel’ kleurspectrum
  2. voeg virtuele belichting toe – plaatsing van virtuele objecten in RGB space verandert die nu van diagram in getekende voorstelling van een “kamer”
  3. voeg naakt toe, ‘kleurt’ het geheel met visueel-emotionele ‘spanning’ en referentie naar de Koenstberg (Ruins of Art)
  4. construeer ‘analoge’ voorstelling van een letter (n)
  5. voeg Engelse titel toe met andere interpretatie dan de veronderstellingen in deze handleiding

dv on the Gesture of Writing: http://nkdee.blogspot.be/2017/01/n-embodiment-in-rgb-room-with-slightly.html

Bewaren

haikoe zoekt prentje (m/v)


300

paarden

jonge paarden in de mist
spelen paard & paard.
oude paarden grazen stro.

moment 131


werk van CB

(voor cb)
de weg is weg, niet meer dan dat, een lijn
van hier naar nergens in het land dat niets anders
doet dan eindigen aan de horizon, de andere
lijn. als je zit te wachten op het moment waarop

het wachten stopt, zijn alle momenten eender
inclusief het moment dat het wachten stopt,
want als de tijd gezuiverd is van de verwachting
staat er nergens nog iets anders op dan stop.

soms duikt er in het tikken nog een deuntje op
een tuimeling sierlijk, avontuurlijk & gemeten
zoals de stierenspringers van Knossos, zo vat
ik dan de kans op nog wat schoonheid samen

van toen er nog geen wachten was, zingende.
de stilte slaat de domme droom weer plat. ik
wou dat ik van taal het knopje uit gevonden had.

alphavillle geïnfecteerd door vilein virus


alphaville

Het Vlaamsche Serverpark staat in rep en roer! Terwijl iedereen de laatste voorbereidingen treft om alsnog aan het Rampenjaar 2016 te ontsnappen (kwatongen beweren dat 2017 alleen maar erger wordt), wordt achter de schermen van het Vlaamsche Internet druk gegesticuleerd & arm bewogen door de informatietechneuten. Een uitbraak van een vilein virus dat men de dv-Worm noemt, heeft al menige website volkomen overhoop gehaald. Overal duiken rare tekeningen & schabouwelijke teksten op die verwijzen naar een geheimzinnige ‘Kathedraal’. De Worm is ook al op Facebook en andere sociale netwerken gesignaleerd. Zit hier een bende godsdienstwaanzinnigen achter? Of is het de voorbereiding van een breed opgezette phishing operatie?  Karel Vermaelen, Hoofd IT bij Vermaelen Projects sprak zijn grote ongerustheid uit: “Dit is erg, ik zou zelfs zeggen: hier is werk aan!”. Alarmerende woorden, als u weet dat er al sinds 2008 niet meer gewerkt wordt op zijn afdeling.

In een eerste reactie bleef zelfs Niet-Premier Bart De Wever ongewoon behoedzaam in zijn uitlatingen: “We moeten op het ergste voorbereid zijn, maar als Burgemeester van Antwerpen kan ik u zeggen: wat er ook te gebeuren staat, ons internet blijft Vlaams!”

tekst en grafisch werk van,  & een essay van Rutger H. Cornets de Groot  over dv op ALPHAVILLE.ORG

Bewaren

NKdeE Instructie Tablet 001


instructietablet_001_zij
T 001, zijdelings genomen

// NkdeE Instructietabletten worden gebruikt in de Kristineacademie ter instructie van de Novicen in de Kathedraalse Leer. Het zijn plaatjes in triplex waar langs beide zijden kunstig ingekleurde Leesnotities van de Kathedraalauteur zijn gekleefd. Voor de duurzaamheid (die Novicen toch) worden de tabletten minstens driemaal gevernist met bootvernis.
De Kristineacademie is een Participatief Educatief Proces  (PEP) in de Kathedraal, thans, zoals van bij haar opening, gesloten. Er gaan geruchten dat de Academie de afgelopen jaren enkele maanden open is geweest, maar enig bewijs is daar niet van. Sowieso is de Academie des winters gesloten.

Korte Explicatie der Tabletkanten van T 001

instructietablet_001_kanta

“NKdeE Instruction Table 001 – A-side”
dv 2016, ink and water color on paper glued on wood, varnished, A5

Kant A

// een beetje zoals de singles op vinyl in de Jaren Stillekens, hebben de NKdeE Instructietabletten een A-kant en een B-kant. Op de A-kant vind je meestal een hapklare brok Kathedraalse Leer uit één van de Hoofdrichtingen waarin deze zich beweegt. De B-kant geeft wat info over iets nuttigs of interessant, een vlugge Bouwtip…

De A-Kant van dit tablet geeft een afbeelding van, in Neo-Kathedraalse termen, de Werkelijkheidsgangen tussen de Consistentievelden Woord, Beeld en Schrift in het Deiktische Oponthoud van het humaan waarneembare/kenbare. Het geheel is in feite een opgave, een oefening voor de Novice. De opdracht is simpel: teken de ontbrekende pijl. De opgave schematiseert de gang van het Zichtbare naar het Leesbare, maar aangezien geen enkel Kathedraals beschreven proces een stasis kan zijn (ophouden in het ‘zijn’) , moet er een volgende stap zijn, ergo: teken die pijl.

De Consistentievelden worden aangeduid door de dubbel gestreepte R’en. Het zichtbare verheft zich in het Humaan kenbare als Beeld (ℝ). Het Beeld wordt in het Deiktische Oponthoud getrokken (=tijdelijk bespreekbaar gemaakt, de grens van het Deiktische wordt aangegeven door de horizontale “IND”) door het Woord (ℝ’). Het Woord wordt in de ‘magische’ handelingen van het schrift gevangen in het woord als ‘geschreven beeld’ (ℝ”) (cfr. L’Image écrite van Anne-Marie Christin ISBN 978-2-0812-2890-0 ). Van zichtbare vluchtigheid naar schijnbaar vereeuwigde code in het leesbare.

De recursieve Sluiting van het proces is natuurlijk de terugkoppeling van het schrift naar het zichtbare (Visible).

Dit lijkt complex en onbegrijpelijke nonsens maar  is allemaal poepsimpel en perfect te vatten eens je de illusie van het Zijn en het Er opgeeft. Het past hier om de Aanhef van [de Kathedraalse Leer] te citeren, een episch leerdicht van 3003 verzen (in voorbereiding):

Geen zijn bestaat,  geen wereld is, geen ding is iets
& Alles wordt pas duidelijk & klaar als niets.
Vergeefs is elk verplaatsen van hier naar daar:
hier is niets& niets is daar, de tijd brengt alles bij elkaar.
Mijn woorden zijn mijn woorden niet, het is een hek
Van loze tekens, afgedaan gebeuren. Er is geen plek
Verborgen in hun letterlijke staan, hun stem is lang al
Heen van hen gegaan, & zij blaken, zwart als as
Van vuur dat uitgeraasd ooit hemels leven was.
Plaats vinden deze verzen bij jouw lezing pas.

Van beweging, Muze, breng ik onbewogen het relaas
& Van gebeuren afdruk slechts & vaag helaas.
Maar hoor: ik ben alweer een trilling in jouw oor
Jij geeft mijn sterven in jouw adem nieuw gehoor,
Verstrengelende streling,  vernieuwend de toon
Van het schone, dit uur waarin ik al eeuwen woon,
Waar jouw ster mijn stof met zulk ’n helder licht beschijnt,
Dat verlangen in verlangens doel onmiddellijk verdwijnt.

instructietablet_001_kantb

Kant B

Kant B is een simpele Bouwinstructie te gebruiken bij het ontwerpen van een Grafische gebruikersomgeving (G.U.I.). Uiteraard brengt het gebruik van de zgn. Gulden snede evenwicht en klaarheid in de opbouw. Hoe dat zulks dan daadwerkelijk gerealiseerd kan worden is na het doorgronden van deze B-kant nog steeds de Vraag.

jaarlijkse verwensing der Ephesiërs


verwensing

“Verwensing der Ephesiërs 2017”

dv 2016, ink, bister & water color on Creazi cardboard

Cathedral Prophetic Vision™ of the year 2017


2017_a_prophesy

moment 129


CB 2016

CB 2016

(voor cb)

nu ik u afgezworen heb zoals men bij het sterven
lucht & zee & licht & alle wervelingen  van
het schone afzweert omdat men niets daarvan
überhaupt zal missen want men is er niet meer…

nu ik u verloren heb zoals een stupide banaal lijk
het leven heeft gelaten & daar als lijk noppes nog
aan veranderen kan tenzij domweg blijven gvd
herhalen dat het geen zin had het leven te laten:

de revelatie is niet de aanblik van het naakte
na de ontdekking is er niets ontdekt, na de
revolutie is er niets veranderd, na het vrijen
is de liefde niet veroverd, na de soep komen

niet vanzelf de patatten. de revelatie is het rukken
aan het zeil, de ontdekking het ontdekken, de revolte
bloeit, de liefde is het vrijen & de patatten zijn op.

Cathedral Xmas Greeting Card ™


cathedralxmascards002

“Cathedral Xmas Greeting Card ™”

dv 2016, ink & water colour on paper, A6

Cathedral NYwish Card™


cathedralnywishes-001“Cathedral NYwish Card™ #1”

dv 2017, ink & water colour on paper, A6

Cathedral Xmas carte postale™


cathedralxmascards001

“Cathedral Xmas carte postale™”

dv 2016, ink & water colour on paper, A6

enge esoterie, nauwe mystiek


chetgirlde kat leest voluit de maan
hier moet ik sterven
tussen hek & zwaard vergaan

klachten 3 – zoutarm


klachten_coverZoutarm

Als Dana zong den duvel zelve niet kon nog
den hemel uit mijn rokken jagen. O glazen ademstoot
haar vurig blauw haar lichte lik  haar zachte aardetonen
diep & hoe ik van begeerte sidderde. In ’t voorjaar eens

het vroor nog dat op ramen de kristallen kraakten, kwam
ze op haar klompen heel den hooiweg af haar jas
hing als tapijt half open al op ’t oker gloeien
van heur huid, ze lachte met haar lippen van karmijn

& macht als ’t paard van Bramke had ze als ze
bibberend van goesting aan mijn vel kon zitten.
Zie mij in de spiegel nu, een grijze
rimpeling van licht. Zienderogen

bij vlokken & vlagen valt de wereld uit
het duffe deken hier & nu.

Een zoutarm brood is als bij toeval
daar wel eens te krijgen.

over ‘klachten’ – klachten 1 klachten 2 – klachten 4

klachten 2 – viezigheid


klachten_coverViezigheid

Herrijzenis is iets voor na het avondmaal. Verdomde
grasmachine heel de dag door want overal het gras
moet eender kort, de gezichten uitgevlakt, gezang

is der parkieten zijner buur het exclusieve recht. Binnen
bonkt de dehydratie, de keel schort, de hand
trilt het tekort, de gedachte zin loopt vast
in de tot zin gedroomde gedachte.

Etterende letters. Ook de gal heeft haar timbre.

Spugen om het uur, de emmer in. Zachte hapjes rode
porto, wodka met wat yoghurt in, wachten tot het tijd is
voor de tandeloze teef. Weef mij, weef

mij, hijgt zij & hij briest voldaan
in de stank van haar weide. Het kort.
De huur gestort hoeft hij
geen dorst te lijden.

Van flessen soms met ietwat viezigheid eraan
wordt het rembours van statiegeld geweigerd.

klachten 1 – over ‘klachten’klachten 3

NKdeE Ekphrasis – introductie Yuko Otomo


over Ekphrasis in de NKdeE

// gereserveerde woorden in de NKdeE programmataal staan in italic en beginnen met een hoofdletter – een verklarend Lexicon van deze woorden is in voorbereiding

Je merkt er (nog) nauwelijks wat van, maar de Neue Kathedrale des erotischen Elends heeft dit Werkjaar (’16-’17) een Zijbeuk lopen rond ekphrasis.

Ekphrasis is, volgens Wikipedia, een kunstige beschrijving van een voorwerp, meestal van een kunstvoorwerp en in het bijzonder van een schilderij.

Ekphrasis is sinds de Oudheid een retorische stijlfiguur, beschreven in de handboekjes retoriek en het werd in de loop der tijden dan ook beoefend als literaire schrijfoefening, en met wat voorbeelden kom je dan al vlug aan een geruststellend literair genre.

In de twintigste eeuw werd het begrip verruimd naar ‘beschrijvingen’ van objecten uit alle mogelijke kunsttakken en sprak men ook al van ‘muzikale ekphrasis’, een ‘uitdrukking’ van een picturaal werk in muziek.

De Kathedraalse Leer is, in haar meest bevattelijke gedaante, een Bewegingsleer, houdt zich niet bezig met het creëren of doorgronden van objecten, maar met het inzetten of karakteriseren van bewegingen. Het Definietsel van een  Kathedraalse Ekphrasis heeft daarom ook tezelfdertijd een ruimer als een enger Bereik dan de gangbare definities van het begrip:

Ekphrasis :: Translatie van een Gedachtebeweging (Klasse) naar een verschillend Uitdrukkingsveld (Printer)

“… ja Fred euh…”

// oké, ik begrijp dat je aan dit Definietsel niet veel aan hebt als je de Definietsels van Translatie, Gedachtebeweging en Uitdrukkingsveld niet ter beschikking hebt. Alles op zijn tijd hè…

In mensentaal is een Kathedraalse Ekphrase elke overdracht van een creatieve inspanning van het ene medium naar het andere. De overdracht geeft een creatieve meerwaarde aan de beweging (ekphratische Winst).

De Auteur, bv.,  gaat naar een tentoonstelling ‘leest’ daar een werk en drukt haar lezing ‘anders’ uit. Een schilderij wordt een gedicht. Een gedicht wordt muziek. Muziek wordt gevisualiseerd in een filmpje door visualiseringssoftware. Een visualisatiefilmpje wordt de input voor een literair-generatief programma. Jaap Blonk draagt in een schimmig Amsterdams auditorium de output van het literair-generatief programma voor, terwijl op de retro overhead-projector een graatmagere asemicus ritmisch gestructureerde kribbels neerpoot. De leden van het Beperkte publiek zijn Live op Facebook en maken jazzy hoofdbewegingen en vingerknippen ter leuking van het geheel…

Handig toch, die mensentaal.

over Yuko Otomo

Yuko Otomo is een New Yorks auteur en kunstenares van Japanse origine.
In haar visuele werk zoekt ze de pure abstractie op. Haar werken werden op diverse plaatsen tentoongesteld, vooral in New York (Tribes Gallery, Anthology Film Archives Courthouse Gallery, ABC No Rio, Brecht Forum, Gallery 128, Knitting Factory, Vision Festival,…).

Als (tweetalig) auteur vertaalt ze, en ze schrijft essays en kunstkritieken. Die teksten zijn veelal online beschikbaar via de webruimte van ARTEIDOLIA, een collectief van auteurs waar ze samen met haar partner Steve Dalachinsky, deel van uit maakt.

Maar Otomo is vooral ook een erg bijzondere dichteres. In bundels als Garden: Selected Haiku (Beehive Press), Small Poems (UDP), The Hand of the Poet (UDP), Cornell box Poems, Genesis, en Fragile (Sisyphus Press) heeft ze haar eigen stijl gevonden, die, hoe kan het anders, erg gekleurd is door het Japans en de Japanse cultuur.  Bedrieglijk eenvoudig taalgebruik met een immens observatievermogen en subtiele aandacht voor de kleinste kronkel in de bewegende gedachte.

study_coverIn 2013 bracht ze bij Ugly Duckling Press STUDY uit, een 286 blz. dikke bundeling van de ‘kunstgedichten’ die ze sinds de jaren ’80 schreef.
Ekphratische gedichten dus, geschreven tijdens of na het bezoek van een tentoonstelling. In New York passeert alles van toonaangevende kunst, en Yuko Otomo is een hongerige expo-bezoekster, dus je krijgt in de bundel meteen een pracht van een staalkaart van de hedendaagse en wat oudere visuele kunsten., de auteur laat je ook dingen zien die je nog niet kende…

In haar beste gedichten uit STUDY doet ze mij aan ons lyrisch monument Hans Faverey denken, wanneer die over Hercule Seghers schrijft of over François Couperin.

Om u maar te zeggen dat dit werk écht de moeite is.

Gedurende het NKdeE werkjaar  2016-2017 zal ik enkele gedichten(reeksen) uit STUDY kiezen en hier publiceren, voorzien van een ‘vertaling’ naar het Nederlands.
De ‘vertalingen’, het weze bij voorbaat duidelijk, zijn enkel bedoeld als hulpmiddel bij het lezen van het Engelse origineel. Literaire vertalingen, daar hou ik mij niet (meer) mee bezig, de ekphratische winst die je  bij dergelijke translaties maakt is te miniem voor de moeite die erin kruipt.
Om fouten te vermijden heb ik vriend en beroepsvertaler Rutger H. Cornets de Groot gevraagd en bereid gevonden om de vertalingen effen na te lezen, waarvoor dank.

NKdeE Onderlegger 002


onderlegger002_1“NkdeE Onderlegger 002”

dv 2016, collage, ink, water colour & spills, 74 x47cm

onderleggerexplicatie ( bij desgevallend onbegrip zie de Woordenlijst bij de Onderleggerexplicaties):

E VIES BEEST

Le Sony’er Ra voert de vergelijking in. Verlichting, als een virus
door de vochtige zielen. Marinus Vandewoude, Archivaris van de Toekomst
tekent  verder aan zijn berg bezwaren. De draken schieten & ter hulp
het buitenaardse Dikkopje zingt haar ochtendrood.

Diep in de karrakollen zee
in de toonaard der duikbootschroeven
doet de malacosteus indicus
de salsa met zijn lief:

SAVE
VASE
SANE
//decodeer de ordecode decoder

CINE
NICE
CANE
       //de coder codeert de code

LANE
NEAL
LINE
//June zingt het haarfijn op haar lijn

 

Mensen, mensen toch!  Laat uw haar niet zo verwulken!

Vago luistert niet naar zijn Wolvin.
Die hond heeft weer een beest gezien.

In Louisana loopt reddeloos
het avontuur verloren. De Badjasauteur
hangt met doodsverachting de poppenspeler uit
& de Vrouw, in ’t fuscum subnegrum van haar kot
zit weeral naarstig in haar foef te dabben.

Stijf op haar steel vliegt de kwetsheks
weg naar ’t mottig werk van januari.

 

details:

onderlegger002_2

onderlegger002_3

onderlegger002_4

onderlegger002_5

onderlegger002_6

onderlegger002_7

onderlegger002_8

klachten 1 – wesp


   over ‘klachten’


In de jaren ’90 van vorige eeuw, een schone tijd toen het smelten der kapen enkel bestond in de zottemansklap van groene hysterici, verbleef ik ruime tijd in Residentie Zilverden, een sociaal woonblok in het Leuvense.

Het was een zeer inspirerende omgeving. De vreemdste creaturen slopen er des avonds als grillige schaduwen langs de gangmuren. Boven mij woonde een zatte Hongaar die regelmatig uit zijn bed viel (“BOEM”, en dan wat taffelend geschuifel), naast mij een tandeloze dame die soms een dag lang met een bezemsteel op mijn muur aan’t boenken was, terwijl ik muisstil en doodbraaf aan het lezen was.

Het supermarktje van de buurt, nu een propere Carrefour Express, was een groezelige ‘Nopri’ . Ik heb nog steeds spijt dat ik er geen foto’s genomen heb van de klanten. Gelukkig schreef ik wel enkele gedichten over deze mensen, die om één of andere reden allemaal klachten hadden over de zaak…

Ik presenteer u graag deze reeks in een hedendaagse (2016) bewerking.

wit

klachten_cover

WESP

Hij vult haar fijnste plooien, streelt & wil & scheurt
haar jurk aan flarden. Zevenstemmig knarst
de vering een canon op de grom
van zijn graaien.

Hoe slaafs ze geurt naar zijn adem. Blaf dan,
roept hij. Licht.

Hij wil lijnen trekken
in het strakke rubber, ravijnen
die zich met bloed in geen tijd
zouden vullen. De verslagenheid
van een reus met de piano op wandel.

Zijn warende hand: eerst haar mond, de
kussensloop & dan de hardheid der dingen.

Diepe rochels dwergensnot. Leegte
op het scherm & in zijn hoofd
de letters come to me.

Een dode wesp zit er soms onder
de folie daar, bij de appels.

wit

luister naar ‘Wesp’, door dv:

klachten 2

wit

’n daphneke


dapphne_goltzius

dv oefeningske (naar Goltzius)

gil: het


gilhet

// voorontwerp van een GIL (Generatief Interactief Literatuurprogramma)

  • Lees aandachtig volgende opgave°:

HET

wat is het?

kom & breng

het in de omgang (
het mengen
het in verandering brengen
het vertroebelen)

de dode letter met de dood besmeuren
het levende woord met het lijf belichamen
de zin uitbraken als schreeuw van een gevangene*

het eten – er in roeren – paplepel
het drinken – het schudden – hanenstaart
het snuiven – het versnijden – bankkaart
het horen – het mixen – koptelefoon
het voelen – het opwrijven – kleerborstel
het ruiken – het inademen – walm

 

  • Lees de opgave nogmaals
  • Schrijf nu hieronder een korte tekst (een zin is genoeg) waarin u  de woorden die hierboven  in het vet staan, gebruikt:

    De verzamelde zinnen worden later gepubliceerd op deze blog.

———–
° ‘literatuur lezen is een opgave’
* ‘elk nieuw concept is een onbedwingbare schreeuw’

malecosteus indicus (de vale)


 bij 'Hallelujah Junction' van John Adams
malacosteus_sm

NkdeE Onderlegger 002 (detail)

dagelijks echter & met wredere ijspegels helder
de vogelende walgmuziek & vaal is de vale de
boven de wanhoopsvelden als wanhoop
uitgestreken wanhoop bij het zachte
neerzijgen van warmte  bij strijkende strijkers
oplinters stijf geknield, huldigende de afgeknalde

soldaatkinderen (schoon is het bloedloze vel
van den oorlog, plukhaartjespluis in de wind)

in mist, in pracht, in driest

gezang

& strak de omarmende armen omarmen
de engel,  de vale de
wanhoop brokt &
straalt uit &
de slokhals in klokt
het verdriet &  de

vale

(glimmend in het donker een grijs laagje slijmnatte pels)

stem de stem stijgende is haar uit de dunste lipjes ont-
stijgende is haar uit de ijlste gedachte weg-
latende is zij is wat haar nog ont-
breken

konkan.

iszal.

komtkwam.

vale de de vale de vale de vale de vale de vale de de
de vale de gele geleende geen-zon gel
slokhals haar binnenklokt wijl straalstok haar
uitroeren wij de ontroerende, zo ons geschonken zij

wordt

werd

DOEDEIDEUITOE gij
onbeschubte scharnierkop  gij stompsnuit
gij kaakloze roeipootkreeftenfretter.

NKdeE HAMgraphics – zayin


zayin

“NKdeE Hebrew Alphabet Memorisation Graphics  – zayin”
dv 2016 – watercolour & ink on paper A4

nieuwe pdf: The Seven Stages of Being


Een paar kleine wijzigingen, spellingcorrectie dan nog voornamelijk, maar toch voldoende om een nieuwe versie te rechtvaardigen.

De ‘Zeven Stadia van het Zijn’ uit 2013, een “seminal” tekst voor de Nieuwe Kathedraal van de erotische Ellende en haar Bouwkunde,  blijft een onvertaalbare tekst, dus ook nu in het Engels:

the seven_stages_of_being_2016-signed.pdf

 

hush

liefdeskunde


liefdeskunde“Het woord fonkelt in bewogen breinen,
restlicht pijn reconstrueren we met glans:
wanhoop ebt tot golven innig samenzijn.

Je rukt & de algen druipen
als slijk op je arm. Het hele ding
was water, al het vlees druipt rot er in.

De aarde is ziek. Onmachtig wij
woekeren verder & ’s nachts
amechtig wij liggen te woelen. Ziek.

Stil. Voel. Wat daar beweegt in je bed,
dat is haar reddende hand, tastend
naar je in het slijk opgeschoten wortel.”

uit: dirk vekemans – liefdeskunde – gedichten bij verhalen van H.P. Lovecraft (2008-2016)

DOWNLOAD “liefdeskunde.pdf” (372 kb)

moment 128


cb79(voor cb)

pits, steek, krab, vermorzel haar. slinger haar
het raam uit. krets de letters van haar naam
het boek uit, weg uit deze tijd. de stop eruit:
afgang brbrbrbr bl bl bleuh in zigzagzig &

bloep valt dan het uitgepoepte muzeprojectiel,
plasje klodderbloed ketchupflatsj op de stoep
is ’t schorriemorrie kinderwijf. geen botten, vel
of haar blijft over! die feeks zat begot te dabben

in ’t geniep naar al dat duur geheim gerief. haar
lippen & haar oren had ze aan het bed geplakt. rode
plakken siliconen overal met knetterdraden aan.
weg ermee, alles naar beneden dat niemand iets nog

ziet van haar. goed ja. jij bent gered, bewaard in oorden
aan de buitenkant van dit hier waar de woorden woelen.
bij alles wat ik zeg ontsta jij daar in ’t niets, ver weg.

sotera ffusum rr


strijdlied voor twee stemmen
stem 1: de woordenlijst, vrouwenstem met Noord-Nederlandse tongval
stem2: het kader, mannenstem met zwaar Leuvens accent

zayin2

maskerman (fiche)


maskerman[zonder titel – Werkblad]

dv2016, ink on paper, A4

f (ekphrasis)

De vinculis in genere, the lid nailed shut, the sarcophagus of light”
Peter Lamborn Wilson, Abecedarium, Xexoxial ed. 2010, p.23

BAF
VAV
, zie

de op het land genagelde aarding i-k
afglijdend in de trage neergang a-b
naar het eternele vlak van het niet-
iets, de taohemel e-f.

elk ogenblik (de letter is hol, vol
verdwenen klank, een sarcofaag
van de spraak) een ogenblik.

vlug, de lichtval c-d is al
begraven & verzand. zodra
verheft zich tegendraads
de rug h-g,

bereken snel de x in het gat
van de tijd: x is de afdruk
van x, lawaaierig
& tergend
traag.

irritatie van de huid onder het masker: de
vleugelgeknipte in de klem van de spiraal.
nu is een déjà vu
van nu.

“muziek, maestro”.

NKdeE Deeldoosje


nkdee_deeldoosje

Zoals het een kathedraal past, heeft ook de Neue Kathedrale des erotischen Elends vele rituelen. Eén daarvan vindt plaats in de intieme, huiselijke sfeer: het NKdeE Deelritueel. Het Deelritueel is in wezen een theeceremonie: de bezoek(st)er van een Kathedraalauteur, Kathedraalarbeider of Kathedraaladept (de drie KA’s, m/v) wordt uitgenodigd samen een kopje (groene) thee te nuttigen. De theetafel wordt in gereedheid gebracht, de thee gezet & in stilte wordt de thee de tijd gegeven om te trekken.

Sommige bezoekers kunnen moeilijk ophouden met kwebbelen & zullen door de gastdame/-heer op de wenselijkheid van stilte tijdens het trekken van de thee moeten gewezen worden. Opmerkingen over het NKdeE Deeldoosje (“Wat een mooi doosje” of, erger nog “Wat zit er in dat doosje“) zijn ten allen tijde absoluut te vermijden. Het Deeldoosje is een Vanzelfsprekendheid ten huize van een KA (v/m), elke verwijzing ernaar wordt als beledigend ervaren.

Beschrijving van het Deelritueel

Het schenken van de thee gebeurt traag & zonder morsen. Er wordt samen van de thee genipt & de gast uit zijn goedkeuring over de keuze van de thee. De KA (v/m) neemt dan het Deeldoosje ter hand, opent het & biedt de gast een Truffel uit het Doosje aan. De Truffel (het hoeft geen echte te zijn, een chocolade truffel uit de Aldi is aangewezen) die de bezoeker in dank aanvaard, staat symbool voor alle goeds dat de KA in zijn leven mocht ontvangen van anderen (genegenheid, liefde, hulp in slechte tijden & kennis) & die zij/hij nu wenst te delen met de bezoeker. De Truffeloverdracht besluit het rituele gedeelte van het bezoek.

Karakteristieken van het Deeldoosje

Het Deeldoosje is manueel opgebouwd met vierkante tegeltjes gesneden uit oude triplex (meestal achterwanden van kleerkasten e.d.) rond een omgedraaid kartonnen doosje van truffels van de Aldi. De bodem & het (losse) dekseltje bestaan uit grotere triplex plaatjes. Het deksel bestaat uit twee plaatjes triplex & een handvat in eik, dat met bister geschilderd is. Aan de binnenkant is de originele truffelverpakking nog herkenbaar. Het deksel heeft de letters NKdeE gepyrograveerd (gebrand) in de triplex. Onderaan is het Doosje gedateerd en geparafeerd door de huidige Kathedraalauteur.

img_0400

img_0401

img_0402

img_0404

img_0405

img_0403

Deeldoosjes zijn niet in de handel verkrijgbaar. U kan een NKdeE Deeldoosje bestellen bij de huidige Kathedraalauteur (dirkvekemans at yahoo.com). De prijs bedraagt €49,00 (plus verzendkosten indien u het opgestuurd wenst te hebben). Gelieve rekening te houden met mogelijke wachttijden, elk Doosje is een uniek stuk en kan niet op voorhand gemaakt worden. In de prijs zijn geen truffels inbegrepen.

relation symbiotique


relation_symbiotique

“relation symbiotique de la lecteuse avec son auteur”

dv 2016, ink on paper, A5

black dahlia


black_dahlia

“black dahlia”
dv 2016, ink on paper, A5