Harusmuze #99


harusmuze099.jpg

99 – als uit het grote duister opdoemt weer het vervaarlijk aanstormende monster, zet dan een stap opzij om het grote duister in haar rust te herstellen

hexigram 62 – 小 過 –  HSIAO KUO – ‘overtreffend klein’

 

Lees over het Harusmuzeprogramma

Bekijk alle Harusmuzes

Advertenties

hand


overdonderd. het was nochtans vrij aardig gestapeld
in je hoofd, de blokken mensenkennis bovenop het
genoegzame weet hebben van, de onderbouw
in lagen ervaring, mislukking, ervaring en af en toe fiks

gemors met de pot van het vernis: succes is wat je krijgt
als je maar aanhoudt met leven zoals je geleerd werd te leven
en ja schudt en nee zegt daar kunnen wij toch niks aan doen
tot wanneer de schaar van het reële plots al het zeil verknipt.

het rolt jou de berg af. kiriri. had sisyphus ook tyfus? cholera?
je stapelt in een dageraad van goud de lompen weer op.
maar de zon lacht zich cynisch een equatoriale wolkbreuk.

als je dan alles weer  netjes hebt uitgedacht volgt de stilte
van de stilstand in de stilstand van je hart. het klopt gewoon niet
meer. dan heb je mijn hand bereikt. samen doen we niets.

dv, bujumbura, burundi 28/04/2009 @ 9:55 rev. 20-09-2018

 

hand
dv 2018 – “hand” – potlood – A5

 

please run this loop forever while awake


oui tout je te donne d’ici l’ici d’être là-bas le
rien remplit mon verre de rien que toi et toi
ne sommes que les étoiles qui règnent en haut et
encore tu te lèves et encore tu m’échappes

comme je veux que tu m’ échappes comme
j’ aime d’ être là-bas en bas absent de moi en toi
et dans toi je te donne l’ être, cette grande illusion
trop féminine qui s’ enfuit déjà car il n’ y a rien, il ne

peut être que moi et toi dans le rien qui nous règne
et je te la répète comme grand seigneur néo-colonialiste
glauque cette amour qui n’ est pas là, qui est pres-

que la mort, mais je te la donne et le tout d’ être
rien que ce mouvement lent astrale doux qui te
pénètre qui nous donne toi et moi et partout tout

[da capo]

dv, bujumbura, burundi  27/04/2009 @ 20:36 rev. 19-09-2018 (rev. M.T. 23-9-18)

 

 

bouke
dv 2018 – “portrait de jeune femme”  -pastel/photoshop

ogenblik


in het station
is de brede trap
naar de tunnel naar de sporen
nog met een deur gescheiden
van de wachtruimte

de treinen zijn
plaatjes van aluminium
geschikt op het uithangbord

ik doe alsof ik
op mijn makker wacht
maar ik wacht op jouw gezicht
tussen de klimmende vlekken jas
en boekentas die naar de deur toestormen
ik wrijf en adem op het raam en wrijf
om toch maar jou te zien

het erge is niet
erg voor mij en ook niet voor jou
in het bijzonder

maar dat het hier was toch
dat het licht begon te trillen in je lach
dat het zingen in je ogen klaterde
en dat je haar zo heel gewoon
tot net niet op je naakte schouder viel

het ogenblik is toen aan ons
voorbij gegaan

 

 

ctel