ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

HALLOWEEN ZEVENTIEN SALE!!!


N.a.v. Halloween, de brolfeestdag bij uitstek (hoewel Valentijn zich niet gewonnen geeft) biedt ViLT van nu (11-10-2017 op de noen) tot en met dinsdag 31-10-2017 een korting van maar liefst 20% op alle stukken Hoogwaardig Creatief Afval die in aanbod zijn!! U leest het goed: 20% KORTING!!!! op alle hier vertoonde Afvalprijzen (kermit doe uw ding!) De korting is van toepassing op ALLE Afvalstukken in de sectie Te Koop, dus […]

Lees verder →

taaldwang


Taaldwang ‘laat de boel instorten lieve dame sla weg die vingerwijzing van bederf’ D. Hillenius ,”Zo aardig in Babel” Het grote beweeg der golven. De bekende leegte in de monden. De vrijspraak. Harteloos. Het zij. Het aanspoelsel (koud). De open gereten verwonderingsbuiken (kil). Haar zilte raadselachtigheden. Walg die zo de bedrading inritst. De mensenhaat inherent aan de smetvreesman. Het plompe pennen in de was van het hernemen: de littekens, de […]

Lees verder →

2 leesoefeningen


Een pad in het bos boom boom boom boom boom boom boom boom boom      ik   boom boom boom boom boom boom Ik ben in het bos en zie: boom boom            boom boom boom            boom boom             boom boom boom             boom boom er is een pad in het bos! Waan Voos Mis Op de straat ligt een hoop. De hoop is nat. Is de hoop de kat? De hoop is de kat. […]

Lees verder →

afdaling van de godin esther in de onderwereld


  […] met [onleesbaar] het donkerrode [land] verzweerde nu van Sin’s dochter Isjtar het innerlijke oog, het oog dat innerlijk van Isjtar was, Sin’s dochter. Zij daalde af naar het huis der schaduwen, het schaduwrijk Ir Kah La in en [daar] in het huis dat elke uitgang sluit voor hen die binnengaan langs de weg die enkel heen gaat, niet terug & in het huis waar geen licht het lijf […]

Lees verder →

fluimte


Zo spraak geen inktontbreken stapelt, zo oorlog sneeuwt geen stilte toe. Strooikwistig groen wrijft Er het gras gebenedijd haar code in. Foptonen benadrukken het gammele van dijken en Hollands plat de ramen nijgen openlijk naar het betamelijke. Zorg wekt slechts het besef van ontoereikendheid. Mij patettert onderbuiks echter de groezelmuze in heur hete tevenkleed: godinnenzever gelig opjuint in de steeg, en zijgt en opgezogen bruist. Fluimte op het tekstafval, de […]

Lees verder →

U


Adem ademt op het trillen dan. Huid verhardt zichtbaar, de kervingen worden in kogeltijd gestaag als daken met leien met korsten bekorst. Zie dan hoe de eeuwen ten onzent als barcodes oplichten, hoor het doffe ruisen van stroken marmer één seconde in duizenden millennia absolute stilte. Bloem, voel mij vallen. Metamorfe armen breken af, brandhout wordt naar mij genoemd, een in geplukte ikjes versmachtende onmondigheid, mijn bengelende bundelblad. Maar o […]

Lees verder →

secreet


Gebruikers maken soms geluid. Dichters dichten, of slaan op hun snuit. Verkeersongevallen, leguanen en hoestende nachtegalen vallen in op drie. Ijslanders eisen land, storm- en donderdagen ook & in boten bonst onvermoeibaar de rompslomp. O sterogige Muze! Weten wij wel,  – Neen: wij weten niet wat zij wil en zij evenmin en zelfs de tijd gunt haar niet het woord. Ons uitputtende slingert alles het middelpunt in, het middelpunt uit. […]

Lees verder →

spinozistisch terpsitonenritueel


G*d behoeft geen naturatie daar: de band loopt, de indruk valt en in het vage werpt een lijf gestalten. Vaste toon maakt schijnbaar elk gebaar. Het vlak vermeerdert niet de vouw, de leegte wordt in klank niet opgesplitst, dus waar beweging niets beslist danst naakt & mysterieus de vrouw. Het heeft weerom met geld & lust te maken, grote ogen die daartoe in ogenblikken haken. Baruch zou het laken: inzicht […]

Lees verder →

De Hemel is een Strakke Band


Als de regen valt, valt de regen niet van hoog, de hemel is de hemel niet, de hemel spant veelal de lucht in strakke gordels zus met ademresten zo. Summum, top genoteerd. Het staal roest. Heerst algehele stroompanne. De mot Er in de pels, het slijm rolt over het opgeplakte velletje V1 met daarop in gouden letters het protocol P1. De Herinnering het Kon. Miss Louisa Summerhouse Donkins (‘een Koetsenmens’) […]

Lees verder →

zwalkontwerp


In de gignologische antropologie (de NKdeE Mensleer) is, vanuit de laat-twintigste-eeuwse 3d animatie, de studie van de humane walk cycle in functie van de alfabetisering der bewegingen tot ware bloei gekomen. Hier de genese van de ‘zwalk’ een letter geprononceerd als iets tussen een gutturale plof, een keel-l en een gutturale a in (let op voor braakneigingen bij de uitspraak). De zwalk doet zich voor bij bv. shoppende jonge moeders […]

Lees verder →

laatste gedachten


niets is er is niets dan dit is er niets dan dit niets maar als dat zich niet met iets verhouden kan zoals op mijn hand bv bah eikebah dit & dit bah dan dat je zegt nu hier te zijn nochtans ernest du want staat niet stijf in de slijmrijke groeven der gehuurde mannen getrokken wat dan? wel dit dan stop toch met dat schuiven dat strikken die rotkots marie ik heb […]

Lees verder →

stress


Onbekenden en contacten Een onbekende is iemand die niet voorkomt in uw lijst met contacten. U kunt een contact of onbekende toevoegen of blokkeren, zodat deze uw status niet kunnen zien en u geen berichten kunnen sturen. Als u geen actie onderneemt, verdwijnt de onbekende wanneer u zich afmeldt. o neen o neen niet weer betekenis niet dit kolken der zinnen niet dat lichaam dat ondubbelzinnig wil voelen niet het […]

Lees verder →

Welke? Hoe?


Het kraken van uw rokken als u plaatsneemt, mevrouw. En ook: de vliegenspijs in de gangen van uw gedachten die druipen van uw gedachten en de walmen van uw gedachten die zich geen weg weten wég van uw gedachten  en daarom in uw gedachten de gedachte stank heel erg sterk produceren. Hoe dat was? Het. Waar? Op Venus. Bent u allen man? Maar het kwadrant kleuren van Baruch dan? Het […]

Lees verder →

4 catastrofen met refrein


  1. Omnia quae sunt vel in se vel in alio sunt. Alles van het zijnde is in zich of in iets anders. De betonkwaliteit is B 45. De stelling gebiedt o.a. een eenheid van beweging in het fragmentarische, dat zich daardoor enkel als verenigde stilstand kan voordoen het doekvallen, ijzingwekkend, op het toneel van de algemene tekst over het Niets (of omgekeerd) de lijfelijke verscheuring der goed menende intelligentsia […]

Lees verder →

Het Lijf van Louter Code


# init Het Lijf van Louter Code hangt innig verstrengeld met elk der 10 Geboden boven het Indifferente te zweven. Ongeteld tasten de netwerktengels de 10 Geboden af & uit het Lijfmondje kwakt bijwijlen met nadruk de kwijl: bij elke gulp glipt telkens één dier ordewoorden dieper in haar code door. Sta! zo stoot er één, & Spring! Het Lijf gelooft erin. # main Het Lijfje zweet, het staat nu […]

Lees verder →

gesprekken met zichzelf


  Nieuwe onderwerpen die je misschien leuk vindt     Feta 21k volgers   Boerderijdieren 7k volgers   Van de weg af 147k volgers   Cartoons 15k volgers   Witte keukens 45k volgers . wanneer de assemblage van mijn neigingen (conatus) de diep in het plasma van mijn aansturing geborgen traan verlatenheid, de vacuole van tristesse die vergeefs benepen werd door de agentia doodsdrift en destructie wanneer wat ik nu […]

Lees verder →

het


Nergens van, een buitenissig het is het, het houdt geen steek alsof het ooit. Kijk, al dat hier en al dit daar de bladeren zullen er, denk ik, van verschrompelen, de differente kleuren zullen als gele pils in pils verschalen, het is de knak in ongeveer 33% ervan, de bloemblaadjes ploffen dof tot pulp op zand, de grens van het toelaatbare ligt al dagen te rotten achter ons, de woorden […]

Lees verder →

tinkelwinkelding


(dialoog met dochter av ‘s zondags na het haren wassen)   dv: een lood met zinken winkelding hangt onverstoorbaar zwaar als aan de monden vastgeklonken het toetert willekeurig wat het tinkelt eender waar van boven naar rechts, van links naar onder doet het toeter toeter, tinkel toet av: tinkel, tinkel, tinkel wég met die winkel     . 2006-2017, uit “HEMELNETLYRIEK – Lyrische teksten van vilt.skynetblogs.be 2004-2007” P.O.D.-boekje in voorbereiding […]

Lees verder →

dagen zonder schilderij


http-respons op de poging om een schilderij te dateren via internet: internal server error code= 500 (stack trace in logfile): ‘schilderij’: no such file or directory Attn all sockets! something or someone is attempting to date you elk lijfje heeft een tingel tangel versus tingel tangel vinger versus tangel tingel versje in het oor de individuatie is: het mirakel pakken de inviduatie is: het mirakel schilderen (plato) de andijvie is: […]

Lees verder →

vuur


dat vuur daalt neer ten onzent nu, in zijn soort het waardigste, zo visoogt het gif mengende letterheksje, een lieftallig optilrokje dat met gele tandjes krols op heur lokken staan te bijten en in volle verwachting van het intieme binnendringen weldra der woordkrullen aanziet de dwaalster Stiena MacPhiena in de immense leegte van de ruimte het rijzen van de tijd zelve, en met de haar zo eigen kraakstem, stijf van […]

Lees verder →

NKdeE methodologisch diagram


De NKdeE hanteert een verruimde subject/objectverhouding in haar conceptuele ruimte. Hierbij een diagrammatische voorstelling daarvan vanuit een subjectief perspectief. Een diagram is een model van de werking (‘mock up’) van een (filosofisch) programma werkzaam in het Deiktisch Oponthoud, een soort zandbak van het ‘echte’ binnen de Kathedraal. Alle termen (‘subject, ‘object’, ‘traject’ etc. ) zijn aanduidingen van functies in zulk een programma, m.a.w. het zijn geen ‘dingen’ die ‘bestaan’. De […]

Lees verder →

AFWENDEN/OPWINDEN


o o o o o o o o o o o o o o o o o operatie waterski: achter de speedboot met open mond het gelaat afgewend het platte vlak opzoeken, de kletspraat opslaan in het vortexgat geef ons heden onze dagelijkse spoelgang of: opdat is is weze, zij kletterdeklet kletterdekletterdeklet kletterdeklet kletterdekletterdeklet waren we toch beter blijven we beter toch waren blijven zuipen zagen billen kletsen dan hadden […]

Lees verder →

namen van het niets


“in de naam van de dingen zit de naam van het niets het niets noemt de dingen de dingen dragen de naam de naam van god is uit het niets de naam geworden die de god der dingen heeft tot god benoemd schrap de namen weg met dingen weg met alles dat in de naam van dingen en van god gebeurt” Lode Kok, Anke Veld, KOLK, 2022  

Lees verder →

wij kunnen niet kunnen wij


wij kunnen niet kunnen wij wij kunnen niet kunnen wij wij kunnen niet ademen de lucht zit onder het water het water zit in de soep het water stroomt op de stoep het water zit op de koekjes de koekjes zijn wak van het water wij zuigen wij zuigen ons vol wij zuigen wij worden gezogen wij dat is alles   2006-2017, uit “HEMELNETLYRIEK – Lyrische teksten van vilt.skynetblogs.be 2004-2007” […]

Lees verder →

verklaarde nacht


  voor C. I. ik zeg iets stoms zoals, ik zeg maar wat,  ‘in jouw ogen fonkelt pracht’. als jij dan lacht, heb ik de handen vol met vreugde scheppen. de tijd vertelt hoe alle vreugde smelt. ik kruip in bed en spoel mijn mond,  jouw woorden en mijn ogen. ik draai mij uit, maar eerst heb ik de wekker op een dag voor ons gezet. in mijn jarenlange dromen […]

Lees verder →

rastopaal


  […] Node grashopper faaltje ni moeftu nog: ’t zuden hand is af, hebben de hemelluh hunnen hellu afgedoan. Gekeerd in se du ut der utten utgefeeld, verdaan al boenkte huver gesoegd die sunne die lokens in alle tinge tingt in & weur di weur were wie nu mit uns die alle wie be wier, sinne die. Priktuns die eugen om zie mit ziede geplakte drupting, druptie ze uut die […]

Lees verder →

het boort


het handvat boort in struiken een warrig gewemel op straten het laffe gebazel in zetels het knoestige snurken in bossen het lustloze vozen in de tabellen schrikbarende hiaten op de schermen onhoudbaar verval in de hoofden de doorslaande angst op het terrein de banale verschrikking we dalen de dalen in we dalen de dalen af bij de barst in het macadam staan enkele tuinieren met historieken in de congruente involuties te […]

Lees verder →

BEMOMGING ALLEBOEMALS BEMOMGING VOMDWIJNOM


womkomlom kunt uitvoomom be loed woordom muzijm symbolijm stomrom toom houdt on innomlome ne grootse bel tom ons sleutel qantummoemanisome tot quantummoemanisome loemaam deze niet omoetisom maar ordelom zij heeft poos absol rust gunnom moem krijgt vata kans aard oem zuivom bewust zuivom bewust est bijzondom doordron n diezelf vre tekom oemvoudig somema bil toemnijm vanuit activitoet na paar secondom minutom woms vomoorzaakt binnom rimpeling activitoet deze rimpeling broedt dood […]

Lees verder →

verkiezingsuitslagen


MEEVAL VERVAL AFVAL MEERVAL TOEVAL INVAL BIJVAL OPVAL NEERVAL TONGVAL   MISVAL MEEVAL VERVAL AFVAL MEERVAL TOEVAL INVAL BIJVAL OPVAL NEERVAL TONGVAL   FEBRUARI NAT VULT SCHUUR EN KORENVAT (20%) FEBRUARI REGEN IS DE LANDEMAN ZEGEN (3%) IN FEBRUARI KLAGEN DE BOEREN HET MINST (63%) FEBRUARI MIST, HOOI IN DE KIST (14%)   2006-2017, uit “HEMELNETLYRIEK – Lyrische teksten van vilt.skynetblogs.be 2004-2007” P.O.D.-boekje in voorbereiding   De serie ‘Gedicht van […]

Lees verder →

pech


Het geurt want open borrelen de geheimen & het stinkt want bloot ligt het mysterie & het sist: de volkeren vloeken want de kans op een einde met fijne slierten & neuken tot 3 cijfers na de komma met de wulpse engeltjes van de Apocalyps, blijkt al jaren terug onherroepelijk gemist.   2006-2017, uit “HEMELNETLYRIEK – Lyrische teksten van vilt.skynetblogs.be 2004-2007” P.O.D.-boekje in voorbereiding   De serie ‘Gedicht van de […]

Lees verder →

ongeluk voor twee personen


Bespottelijk, ook hier, is het opgeven van bloed ter verduidelijking, het geschonken plasma als clarificatie, de wanhoopsvochten: het ‘wat glijdt er nu weer in het duidingsveld’; het ‘wie vaart er nu de aderlating af’; het ‘hoe heks ik het hier nog uit’. Kom, kortom, de bel gaat, schuif aan, treed binnen, bestel ons een ongeluk voor twee personen. De kaderleden stremmen wel het likkebaren van vlammen, de soepbinderij bindt & […]

Lees verder →

en wij


en wij lopen lopen wij niet oofdloos ? met de splijtnekken zeemzoeterig druipend van eigenzang? met de soeplepels choco-mousse schietend naar anderen? met de armen kruiselings gebonden op de kwabberende vetbuik ? en wij hebben hebben wij niet uitgesproken de neiging (wilt u daar op de laatste rij het licht effen uitknippen dank ) te vergeten? te vergeten terwijl wij lopen? te vallen dus met onze liploze monden openbarstend op […]

Lees verder →

het verdelgen


stoelen weiden ramen flessen plassen palen struiken wegen takken raven huizen boxen winkelstraten overwegen het reklamezeulen stokken blazen stoelen weiden ramen vijvers beken bomen slapen samen tuinen hokken koeken auto’s  smeren rode tractoren, voetbalvelden en witte lichtbakkonijnen schieten goed op met scheve bloemkolenbollen driehonderdtwintig boeddhisten zitten te zazen het lagermateriaal behoort tot de non-ferrometalen de krukassen kreunen de anderen kunnen ons niet deren want komt er iets nee er komt […]

Lees verder →

er de moed inhouden


Wanhoop zet haar schouders onder de precisie Waarmee er naar de vallende regendruppel verwezen Wordt, die ongeveer 200 meter van hier verwijderd de straat opvalt, in een poel van eerdere druppels: n.a.v. het niet helen der wonden, bv., daar waar ze geslagen werden of de onmogelijkheid van het vergeten, zonder meer, of de herhaaldelijk weerklinkende roep, die ongrijpbaar steeds weer even onbeantwoord blijft, het niet Gebeuren van het niet-gebeurde, ook […]

Lees verder →

klimaatverandering voor eenden


De vijver bevriest niet. Is de eend dan blij? Neen. De eend is in de vijver.   2006-2017, uit “HEMELNETLYRIEK – Lyrische teksten van vilt.skynetblogs.be 2004-2007” P.O.D.-boekje in voorbereiding   De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje. (gelieve taal- of spelfouten of andere stoorsels te melden als reactie hier, dank!) Leve de Praktijk van […]

Lees verder →

Het gezamelijke falen


Het bekken oogt eiblauw, het bloed geeuwt en kolkt, we worden dagelijks ouder en gekker en mooier en de hemel kan zich met vallende rotsblokken nauwelijks verstaanbaar nog maken. Vogels uitnodigen vogels ter hunner beider begrafenis & eveneens naar Afrikaans gebruik, in de naarstig bewerkte singulariteit van ons vluchtige samenzijn, in dit enge éne, beschilderde heden, wil je nog haar mozaïek beroeren, haar tempel bevlekken, haar vloertegels bekrassen, ontheiligen de […]

Lees verder →