Spelen dat het donker wordt (3/8)


Ontwaken, zo, getrouw de dag, zij
die plots het zonlicht ziet, die bij haar thee 
gedroogde abrikozen neemt, een dame
op haar stekje slurpend tussen vlagen 

regenval in januari en hij, vervloekt, 
die bevroren aarde van zich slaat in Mostar 
waar hij moorden gaat weer zo meteen
en voor een tijd nog wel, 
die zich niet door haar om de rekening 
roepen laat, noch stopt.

Zo getrouw de dag ontwaken dat zwijgen
respectabel wordt en elk gerucht 
van hoogste tijd gelijk 
de kop ingedrukt.

uit ‘Spelen dat het Donker Wordt’ (1995-1999/ rev. 2018)

oblivion
dv 2018 – “getrouw de dag” – bister, pastel, crayon – A4 – €25
Advertenties

Spelen dat het donker wordt (2/8)


Van tuinwerk dromen, uitgespitte grond
en of je daar een parel trof? Niets 
bleef bewaard, hoe je het ook prijsgaf 
aan de tijd dat je nog bestond, hoe ook

je het van Griekse schoonheid, haar 
scherpte losgewrikt en van de aarde
afgebroken vond. Restant van een gaffel,
het uitgeroeste nagelgat gehecht al 

aan afwezigheid. Verwijdering. Afdoende 
werd het instappen op de trein te Booischot 
van scholieren nooit beschreven. Dood

is alles wat wij wakker zien. 
uit ‘Spelen dat het Donker Wordt’ (1995-1999/ rev. 2018)

gaffel
dv 2018 – “gaffel” – bister, pastel -A4 – €25

Spelen dat het donker wordt (1/8)


Spelen dat het donker wordt:
zo dook de boeman nacht
gebrild op ski's de kamer in, 
brak daverend het raam 
tot een spiegel van waarachtigheid.

Kijken dat het je ernst is:
vader met de lamp in het oog
en een rimpelende voetganger
op je glimmende voorhoofd  
voor je het gordijn dicht trok.

Dat het donker werd, speelde jij
en zij, die lachend aan haar fopspeen
trok, schreef even echt
de stand der dingen 
op het meten van de lat.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

playing1
dv 2018 – “it must be it” – pastel, bister, crayon – A4 – €25

eensgezind


harusmuze002
dv 2018 – “harusmuze_002_13 – eensgezind het tijdslot klikt” – A4 – €25

de vos bewaakt van ver de bron
de werker hijgt en pompt al uren,
geen water ooit geeft branden weer.

de dames deftig duelleren fel
het hart is hel,  de tongen vuren,
hun brand gaat in het bos tekeer.

de uil is heer en wendt zich  af
de molen maalt de winden om
de dronken dame kijkt gestreng
asse bergt geen warmte meer.

de wereld is geen woord of eigendom
jouw lezen is een schrijven van veel meer
maar het kwam toen, komt hier op neer:
wij leven nu en daarna nimmer meer.

 

NATUS ( Ovid. Met. I, 78 e.v.)


I

Gouden kruin, hemeloog,
spiegelende zilverschaal,
bronsbuik en onderaan

de sijpelende brak water 
kraan, loodzwaar op 
in de lassen lossende

stellage van sterrenstof :
sic, zo, het, jij, on-ik,
japetmanskunstje,

strompel je land- 
inwaarts, stuik je
de eonen in.


 
II

Kansloos verankerd, tragisch
begint het je dan te dagen.
Kraakscheur, eerst, in het zeil,

vleesrot aan je geplante
klompen, haarklievende ijs 
winden en aan je schenen vuur 

stormen voor de stilte
van de koortsnacht : nacht,
met het zwart tot diep in de nok

en dan het sluipend verwoestende,
roest uitzaaiend woeden
van een oerberuchte geelzucht.



III

Driemaal rinkelt dan schel
van lucht doortrillend heil
het lang verwachte belletje.

Door voortgang van de worm
krijg jij humane vorm: de tijd
begint met leed en nijd te rijmen 

en finaal, geschiedenis breekt aan.
Nu het einde is in zicht, gaat 
zelfs dat moorden snel en licht.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

natus
dv 2018 – “natus” –  bister, crayon, pastel – A4 – €25

PHOEBE (Hor. C.S.)


Zonneklaar is deze eeuw het al
 niet meer te krijgen dan toen
de maan daarin nog leider was.

Je gebaar, gewiekste kramer, lijkt
 slechts belangeloos voor hen
die 's nachts de markt bepraten.

Openbaar gist het geraamde tal
 lijken tot hun aangezicht
dit heden niet meer binnen kan.

Sluit haar maar binnenskamers, ransel
 van geen kansel je ratels,
bid maar niemand aan je kralen.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

phoebe
dv 2018 – “Phoebe” – bister & crayon, A4 – €25