schoonheid in een drama is te traag en ongeschikt


mijn groen is mos of rot.
de takken van uw woord ontbotten
heden niet in mij en het zwellen rondom

van de lente is een hel. ik hul vergeefs
mijn adem in een zweem van zwijgen, ik berg mijn
smelten in ontdooien, maar tot stilstand kom ik niet.

jij doet mij gestaag verder doende in jouw ontdoen
een mortelende pijn.  ik drink jouw knokige
vingers. het zand in jouw graaien
door mij maalt mij tot moes.

staal klinkt hard op staal. strijk ’s met zo’n kraan op vogels: zij
zwermen weg omdat het vogels zijn en kinderen.

zweven. ik leef mijn dagen zwevend
in een nergens uit. ik sla gensters
uit het niets.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.