de  worm ziet in het graf een opening


de avond is een klomp
ik kruip het scherm in waar jouw oog
een leegte uitstraalt
die ik ieder aanbevelen kan in
lege woorden die van loze klanken zijn ontdaan.

er is geen wij. er is een ons dat sterft in mij.
het dienen dat wij dienen draagt het lege uit.
span strak de bogen, scherp de blik: dit wordt het vergeten einde
van een eindeloze strijd. de aarde beeft om ons. tril mee.

vernietiging door drank klinkt zielig dan en houterig als
een café dat van geen sluiten weten wil. het stinkt
er ochtendlijk naar jou en mij, verschaald.  vergiffenis,
erbarmen, mijn smeken zit vol met slangenbeten.

het moorden zit in alle woorden. o stem,
schrijf mijn adem zwijgend in de adem uit
tot een krioelen van maden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.