Brand


OPGAVE


I

een binnenste handpen. onduidelijk of geheel
afwezig is de bandering

(ook de lichtval speelt een rol)

“we dienen de letters open  te breken
om de klanken te bevrijden”

II

ik ben de dode, de
blinde, de luchtloze schaduw

kleine gewervelde dieren, aas, afval

botten boten boterham (lo ki koei)
motten moten motoren (lo ki soot)

koppen kopen koperen
potten poten potelen

III – La Voix et la Gaffe

kraak mij de schalen, de schubben
eet mij rauw, het roze vol in het zicht,
ontdoe mij van dit overleven, beleef
& excorceer het spook van uw dood,

aanhoor mij, brakke muze, voel
het diepe trillen bij het nijpen van je honger
het vergeefse brullen van de ontkende,
de zichzelf ontkennende Stem die ik was

[het sletje zit op een tafelhoek te wiegebenen, krult
een haarlokrond een vinger, tekent in de lucht een zucht]

IV

Anke slaat de lange benen over elkaar, de diafane zijde
schuift geluidloos over het oker van haar dijen (“die geborgen
gloed, het goed dat je onze ogen doet”- Maaike)
, ze breekt

met haar wijsvinger voorzichtig het zegel, doet perfect
wat van haar verlangd werd, ruikt even aan het topje
van haar vinger om de geur van was op te slaan, ontrolt

de rol, & vangt aan met de lezing van Anke Veld,
de 8 Geschiedenissen van de Afloop, het Ondergaan
.

V

“De noodklok bengelde in ’t gehucht”

het theatrale van mijn eenzaamheid is het lege theater
waarin ik nu explodeer:

de armen vermenigvuldigen het moedeloze schokken
van neerhangende schouders

de handen tonen bij duizenden het wit van de palmen
met het gat van de mieren

de monden zijn een veelvoud van de mond die zich oefent
in het braken van veren

de kussende monden verzoenen de tong met het sissen
van hun vurige tongen

het kurkdroge knispert, de vezels verlangen, de maan licht het pad
op naar de zelfontbranding

(ja goed, een beetje dieper, daar,  ja)

dorpers, gezonken, klanken
schrikkend opgeklonken
kraakspar, afscheurwand

o enkle

o eNKLe

NKL

n——— g ———————n
———————————-o
o———————————
———————————–

g———————————–e

———————————-g

O

de mens is het geheim van de machine
rieten rokototototo (konokono)

tussen de begerige ogen worden
met brandende touwen de klemscharen
van de odal gespannen: verschrikkelijk

is die rosse pracht, rafels van g*ds hemd
& woester loeit & grijpt & golft

die papzak zuigt haar nog een vetkont zo
(geen staldeur blijft onopgebroken)
hij staat als roerloos & verdoofd

rokototototo (konokono) van riet
de aap is het geheim van de mens

N

gevat in de brand zit de vonk
zich te vervelen. het vijfde kind
is een uitgestoken vinger in het
alziend oog & zo gebeurde het

dat de zee naar sperma geurde.

K

woeling vreemd & praalgebouwen komen:
het grijpt mij aan, ik lag er vast te slapen.

rollen met gevouwen handen hard de stengel
alle hout tot asch, puin, blaakt & cijfert. holst.

holde. stond.

(weer eens het Seizoen van de Heilige Geilaard)

make the spoon brim
with honey, poison (Honey is poison, no?)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.