tred


Jij bent versteend in mijn geheugen, kaal
Als teken in een wereld van tekens,
Zinloos, gefluister in een dode taal,
Restbeweging onder honderd dekens,
Fragment van iets, herhaling die telkens
Mij roept maar zonder recht op mijn bestaan.
Ik wil jou liever hier ver van mij vandaan
Ik hoef jouw zonlicht niet, ik wil duister,
Het droeve donker waar ik in kan gaan
Het vaste niets van dichterlijke luister.

noot: LYLIA, een reeks van 449 dizains is een hedendaagse herschikking van de Délie van Maurice Scève, een werk, verschenen in 1544, dat op haar beurt veelvuldig verwijst naar de 366 canzioniere (del vario stile) van Francesco Petrarca’s grote Liedboek. Een dizain, in de strikte vorm die Scève (en ook ik nu) hanteerde, bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s