ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

de noodzaak van herhaling, de herhaling als noodzaak


(berichten uit de permanente staat van beleg #5)

wie is de vijand, waar is de vijand? in elk paar ogen stijgt zichtbaar de haat tot een kookpunt. haat voor wie?

de gestresseerden, het in snel tempo afkolvende deel van de bevolking dat nog mee kan, gebukt onder de dagelijks toenemende stress, is belast met de uitvoering van een groeiend corpus van regels, gedragscode die je niet in vraag kan stellen, want dan lig je eruit. zij wijzen met de vinger naar het groeiende legioen verschoppelingen, het marginale krapuul, de zwakkeren, waarvan menigeen ooit tot hen behoorden, maar eens je daar zit dan is het finaal gedaan met je, dan kan je het wel schudden, want de rangen worden natuurlijk gesloten.de gestresseerden  gaan zich dan maar gezamelijk te buiten aan het gezellige binnen van de overconsumptie, ter compensatie van de stress.

de verschoppelingen bespuwen machteloos de tanks der gestresseerden, hun steeds hogere 4×4’s die door hun sloppenwijken razen naar hun kleine paradijsjes van overconsumptie, de garnizoenen in de buitenwijken, de fermette’s met hun smetteloos onderhouden gazonnetje. zij zoeken in eigen rangen hun vijand, de vreemdelingen die anders zijn dan zij, dus schuldig.

de rijken verschuilen zich als vanouds, zij spelen leuke spelletjes met elkaar, en gieren met hun porsches onaantastbaar door de weinig nog resterende groene zones van stadstaat belgië. zij doen aan knuffelende liefdadigheid om het onuitwisbare leed in hun geblakerde ziel te sussen. ook zij staan machteloos, slachtoffer van het meedogenloze, a-humane mechanisme van de exploitatie, een programma dat allang buiten ieders greep naar de afgrond leidt. ook zij, in al hun schandalige luxe, staan machteloos. zij verteren langzaam het gigantische excess van de machine die hen heeft beloond voor hun slaafse dienst en houden in ruil dankbaar de fictie van het tekort overeind in de door hun  als speeltjes beheerde media

zij die nog enigszins meekunnen, vervallen geheel in een enggeestig imitatiegedrag. de properheidswoede, een angstreflex om het vuil van de straat buiten te houden. de hun schamele budgetten exploiterende winkelparadijzen worden bewaakt met een horde aan securitydiensten, waakhonden wiens taak het is er zorg voor te dragen dat alles netjes verloopt, want properheid is een garantie voor veiligheid, bescherming tegen het onvermijdelijke verval. winstbejag, linea recta geklonken aan politionele repressie, zonder enige tussenkomst van de staat.

de ouden van dagen, van wie de gestresseerden zich geruisloos ontdoen, teren langzaam weg in propere hokjes, of in de volslagen eenzaamheid van hun vervallende krotten, tot ze enkel weken later gevonden worden, verdroogd in eigen krot.

de verkozenen, zij die zich hullen in de lege huls van de democratie,  verschuilen zich achter de wens van de kiezer, het steeds luider wordende gekrijs van de haat.

iedereen weet dit, iedereen voelt dit. deze tekst herhaalt het gekende. maar kennis is geen besef, en een aanvoelen is in het komende massacre een onvoldoende weerstand tegen het verleidelijke.
de gladstrijkende media worden betaald om glad te strijken, uit te vlakken. de media zijn een karikatuur van zichzelf, zij zoeken met steeds efficiëntere middelen de best verkoopbare woorden, de mooiste beelden, de amorfe middelmaat van het moordende kapitaal. voortdurende herhaling wordt aldus een noodzaak. insisteren, drukken op de zweer van het kwaad.

want straks komt weer de leider. die heeft op alles een pasklaar antwoord, die kent als geen ander de opjuttende taal van de haat. die spreekt van volk en bloed en het kapitale belang. die zorgt er wel voor dat de zwakkeren de baan ruimen, de schuldigen aangeduid, uitgewezen, geëxtermineerd.

wie is de vijand, waar is de vijand? de vijand zijn wij, wij allen: de rijken, de gestresseerden, de vreemdelingen, de verschoppelingen, de ouden van dagen, de verkozenen, de vreemdelingen, de media.

en in ieder paar ogen stijgt zichtbaar de haat tot een kookpunt. haat voor wie?

#4 #3#2#1

Categorieën:kort, lyriek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s