gebrek

voor Tati

Beurtman, gezeten op een rots voor het Tatisoleum

Jij bent te mooi in mij, ik kan jou niet
Verklaren, mijn inkt verzinkt in’t willen
Schrijven, er heerst gebrek, diep in mijn lied
Ik weet het niet, alles moet verstillen
Er komt rust in mij door jou te willen.
Dus kus ik maar de handpalm van de dag
& Ik wil zonlicht zoenen om jouw lach
& Alles wat ik ben wordt dadelijk verdaan
& Het wordt nu in ons de eerste dag
Mijn woord bij jou, dit goddelijk bestaan.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.