ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

verval (9)


RuistGijZwarteZeilenOns lied verdroogt tot woord, het wordt een tere schelp,
Ruwe letters, grillig, binnenin de schijn van paarlemoer,
Om het lillen van de code geeft de oceaan geen ene moer:
Wij liggen straks ook leeg, gebroken tussen alg & kelp.

Het ruisen van de zwarte zeilen heeft een doel bereikt:
Wij zijn niet meer dan stip, punt, korrel in de tijd.
De wereld heeft zich met ons zingen schandelijk verrijkt,
Onze parel is een diepe glans ten prooi aan haat & nijd.

De wet vervelt, vervalt tot wapen voor massale moord,
Harpoen die zich door ’t leven van de weke lijven boort.
Het licht verschraalt, de kleuren worden mat & grijs.

Mijn hand grijpt al jouw haren samen in een dot.
Ik richt jouw lippen naar mijn mond, jouw lijf wordt zot.
Ik breek jouw open, duw & strand in jou, ons paradijs.

Advertenties

Categorieën:lyriek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s