ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

moment (18)


cdbv88bis2het zand is zand dat in het zand verdwaalt,
verkaveling van korrels in oneindigheid.
de woorden dragen woorden naar hun eind
alsof hun lijk erbarmen kon verwekken.

de droogte is ons alomtrent, het krimpen
wordt een krimpen dat ons al omvat. wij
dragen klanken als tulpen in de borst. wij
beheersen de stilte met ons zwijgen als geen

ander. het glijden is  van alle tijden, sneeuw
die ons in ons verblindt. vergeefse zonnebrand.
een rieten mandje voor het spinnende poesje
een felle kooi voor kraai de papegaai.

ik poog jouw lippen los te laten, kus
het niets dat ons belichaamt als een lus
ik ben in jou als lome leegte aanbeland.

Categorieën:Grafiek, lyriek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s