moment (25)


Vague

(voor cb)

in het letterlijke van de verbanden
doet de eenzaamheid haar zin, woest
als een wolf die zichzelf afknauwt
om aan de hel te ontsnappen waarin

wij gezellig samen zijn. de poot moet
over, de deur naar de dood moet toe.
de gruwel van het leven is het leven.
het leven heeft zichzelf in ons herkend.

er is hieraan geen ontkomen, alles
is ons voorbestemd. het kolken is
een klok die tijd aftikt & sperma slikt.
wij liggen neer, vlijen ons met hogere gedachten.

ik laat mijn hand in jou verdwalen
ik voel de krullen van je haar, jouw opening
in jouw letter ga ik als wederwoord tekeer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s