ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

moment (44)


cdbv108(voor cb)

ik heb mijzelf in jou totaal misrekend,
de schoonheid van het licht dat er niet was.
mijn handen zijn  nu vreemde stekels,
stoppels die de leegte met hun dood omarmen.

vingers die geen vingers vinden, adem
die geen kus meer vindt. de slapte
die mij overkomt is iets dat niet meer
overgaat. een overgang die er niet is.

ik ga de kraaien mijn  verdriet
in zwarte veren vertellen. ik sterf volgende
maand. afscheid is een moeilijk woord
ik doe het daglicht als een strikdas om.

ik ben zo trots op jou,  jij hebt mij alles
gegeven, zelfs het niets dat ik niet wou.
laat mij maar in alle eenzaamheid vergaan.

Categorieën:lyriek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s