ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

moment (104)


cbdv166(voor cb)

ik vind geen troost meer in de wind & regen
rondom mij, de zon heeft alle jurkjes afgedaan.
hij staat daar nu vergeefs als man, naakt, geel,
met het wit van de haat in stralen onbegrip.

het brandt, het brandt, jouw hand in de mijne.
soms voel ik jou terwijl ik dronken masturbeer,
er komt dan licht op mij, maar er is er niet meer.
ik daal mijn kerker in, het koude van de ketting,

noteer het snuffelen van ratten aan mijn lijf, zie
hoe ik verloren ga, het geknibbel aan ons rijk. sterf,
wordt er gefluisterd, ga nu toch eens dood, ik
weiger omdat ik ons ben, het laatste bastion.

met de zachte zeden van begrip wordt niets niets,
een soort eeuwigheid. grijs heeft alle kleuren. tja.
in het trillen van de zonnebloem zie ik jou, mijn maan.

Categorieën:lyriek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s