ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

moment (110)


(voor cb)

“Raro un silenzio, un solitario orrore
d’ombrosa selva mai tanto mi piacque;
se non che dal sol troppo si perde”

(Petrarca 176)13781714_565462356991539_6423127291256035390_n

zelden deed een woud mij zoveel pijn,
zelden heb ik zo diep de duisternis gezien.
je kan het voelen, weet je, met je hand erin
het kolken zwart rondom, verloren werelden.

roer maar, liefste. breng het donker in beweging
laat het zonlicht al mijn angsten kennen. breng
naar buiten alles wat niet binnen blijven wou.
ik hoor uw stem nog in het ruisen van de bomen.

ik zie uw lach als ik mijn ogen sluit & voel uw lijf
in elke vingertop. mijn bed is  zee, het kabbelt
aan het strand van de ochtend. geen ochtend.
enkel verder duisternis. mijn ogen bloeden. dood

wenkt. een oude duivel doet zijn zin met mij & u.
ik vraag je in grimas of het geen zin had, of
gij dan niets geloofd hebt van mijn woord.

Categorieën:lyriek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s