moment (112)


(voor cb)

“E’ mi par d’or in ora udire il messo
che madonna mi mande a sé chiamando:”
Petrarca 349

cb57

niets nieuws vandaag. jouw afwezigheid is
naakte takken in de leegte, veelvoud in de wind.
zijn kinds kabaal: de bladeren van afgunst wuiven
zich weg. kruip toch je bed in met je metaforen,

snerpen ze. slaafs neuk ik dan als, gelijk & zo alsof.
gelukkig zal de dag zijn dat ik mij ontdoen mag
van het rotten dat nu wet & letter is, zalig de dag
dat ik het niets omarmen mag, mijn takkenbos.

dan zie ik niets & jou zoals ik ben: woorden slechts,
goddeloos & troosteloos verloren, vergaan
tot vlekken zwart gekrabbel van ik hou van jou.
van mij mijn lijf & stem & leden zijn restanten

ik zie je lach nog in een vonk, je lichaam
wervelt om mij heen. dan is weer daar
de nacht die jou & mij in ’t zwart verteert.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.