ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

moment (119)


cb72

werk van cb

 

(voor cb)

in de gedachte ontwikkelt zich het denken
(het oester parel ding) in de liefde gaat liefde
aan zichzelf voorbij (teveel haast). de smart, doch,
kent geen einde, het lijden blijft banaal zichzelf.

er zijn zovele rode bakstenen om ons heen.
huis waarin het leven leven zoekt, waar enkel
haren hoofdloos dwarrelen, & spijt kronkelt
omdat noch ik of jij blijk geven jij of ik te zijn.

ik voel jou rondom mij, mortel van vertrouwen,
tempel van vreugde, niets waarin ik liggen moet.
de verdoemenis is groots & zoet, herhaalde groet
aan de schoonheid van het herhaalde,  mantra

waarin het lijden wordt beleden, anaconda
die mij wurgen gaat nu ik slapend lig te rillen
die haar lijf laat schuiven over mij,  mij perst.


 

 

Categorieën:lyriek, MOMENT

Tags:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s