ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

bij een tekst van Lyotard


λεγειν

het spreken plukt de woorden rijp
legt ze in de mondenmand

de man de mond
de tong het oor
het oerverbond
de vraag de hand
de wonderlijke wonde

woorden heerlijk ongezond
schuddend met hun woordenkont

lyotard

Boekske van Lyotard voor het ogenblik in de ramsj, een aanrader!

doen (recursief)

doen is doen en
laten doen.

de wet herschrijven,
de letters mesten
met het rotten van het woord.

de toekomst spuwt
haar sporen in het veld
van de verleden geest.

doen is het nu nu
laten doen en

doen

 

Lyotard denkt  in het eerste van de vier opstellen in dit wonderlijke boekje het verlangen van de filosofie (het φιλειν) wel als een bewegen (p.23) maar onderwerpt het toch meteen aan de klassieke filosofische analyse langs de gereïficeerde poorten van het subject (het verlangende onderwerp) en het object (het verlangde voorwerp).

Het ‘verlangen’ zelf (het bewegen) lost dan zeer snel op in het duale opspannen van aanwezigheid en afwezigheid en in een negatieve bepaling door het vermeende tekort, het zelfbedruipende rijk der fictieve dingen en de Platoonse Miserie.

De irritant-aberrante Neo-Kathedraalse creatieve R&D (N-K CR&D) poneert, om deze Ellendige File te vermijden, de beweging zelf als traject (overwerp) en definieert dat traject niet als (herstellende) Hegeliaanse synthese maar als oorspronkelijk realiteit, in Madhvaiaans perspectief eerder (omdat het realiteitsbegrip in de Madhvafilosofie ons momenteel het meest helder lijkt, gebruiken we dat als model).

Het invoeren van het tertiaire object komt in feite neer op een accentverschuiving, niet meer dan dat, maar ook niet minder want we zullen hierboven vaststellen dat de gevolgen hiervan een kleine revolutie betekenen voor het hedendaagse denken in zijn totaliteit. Stel je voor.

Met de Prioriteit van het Traject wordt de configuratie van het Deiktische Oponthoud ook vervolledigd.

DO-diagram

Diagram van het Deiktisch Oponthoud (DO) op de tijdsas (sorry sas) geprojecteerd

Het Deiktische Oponthoud is de virtualiteit waar de mathesis ‘bestaat’, een voor de mens levensnoodzakelijke projectieruimte waar de tijd uit de vergelijkingen is weggeschreven.
De mens kan enkel daar iets zinnigs bedenken, van de realiteit daarbuiten  is niemand ooit levend terug gekeerd (oef). Aan de mathesis kan derhalve geen ontologische zijnsstatus worden toegekend (“geef mij ’s een driehoek“).
Het DO is onderdeel van de NKdeE Proefopstelling, een geheel van conceptuele technieken

Het N-KCR&D zou geen ettertjesbweging zijn moesten we het nalaten om in deze context te wijzen op het noodzakelijke Afschuw-onderzoek, waarbij de Ganges van het Verlangen in al haar deelbewegingen gedacht wordt als  lopende naast de misselijkmakende meanders van Haar Tegenstroom…

afschuw001
afschuw als protectie (en omgekeerd)

Categorieën:debuut, gignogram, Kathedraalse Leer, lyriek