ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

rust


donker

achter het gordijn
waar het wit van uitgeschreeuwd verdriet
het zwart is ingekropen, terug  de stille
wanhoop in waar het zonder
al die zotte woede best kan aarden

hier op aarde zoals

achter het gordijn
te beven staat van ingehouden angst
de Schone, ooit van Li

maar nu niet meer.

achter het gordijn
komt in heur haar
een laatste manestraal
gekropen, haar zachte haar
dat zee was in de nacht
dat geurde gans
dat ik nog strelen mocht.

ik had  nochtans
gevraagd haar in het zwart
met rust te laten.

 

Advertenties

Categorieën:debuut, Grafiek, lyriek