ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

huis


bat00036

Je droomt dat je wakker wordt in het huis.
Het is nog donker, je ziet bijna niets, maar je voelt het: iedereen is weg. Ze hebben je achtergelaten. Ze zijn vertrokken.
Je gaat de trap af, alles ligt overhoop. Men heeft gescharreld, men was gehaast.
Papieren dwarrelen als herfstbladeren. De achterdeur staat open, klettert op een kier.
In de verte hoor je de roep van een uil.

Hebben we alles? We hebben alles. Hem laten we hier, kom we zijn weg.
Laat maar open, de klootzak moet zijn plan maar trekken.

Je weet het, en toch roep je de namen. De namen komen uit je mond als slierten van inkt, dikke slangen van zwart braaksel. Je borstkas bonkt van de pijn. Je schreeuwt jezelf wakker.

Het huis is donker en leeg, dat weet je. Je knipt het licht aan, gaat naar het toilet en je plast. De deuren zijn vast, de ramen gesloten. In het huis van je dromen was er nog iemand die weg ging.

Misschien droom je het nog eens.

Categorieën:kort, lyriek, Proza

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s