amuse-gueule


haar warme schade lonkt de weelde van mijn waanzin
ik sleur en hef mijn woorden trap na trede hogerop
na elke plof ze lijken dof  maar geuren feller toch naar zon

haar adem ook in golven is een nachtelijke vloed
het ogenblik dat aan haar lippen staat is nat en fonkelt en vervloeit

mijn reiken, mijn klimmen nadert niet maar is verwijdering
ik gooi mijn lagen af en groei in de vernietiging

daar waar ik niets meer zie van mij
komt als een fronsen van spasmen vervaarlijk

de kale rots vrij van ontaarding
en gulzig wij slokken zwart met schichten git
tot diep in de voltooide siddering

 

vloed
dv 2018 – “vloed” – A6
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.