NATUS ( Ovid. Met. I, 78 e.v.)


I

Gouden kruin, hemeloog,
spiegelende zilverschaal,
bronsbuik en onderaan

de sijpelende brak water 
kraan, loodzwaar op 
in de lassen lossende

stellage van sterrenstof :
sic, zo, het, jij, on-ik,
japetmanskunstje,

strompel je land- 
inwaarts, stuik je
de eonen in.


 
II

Kansloos verankerd, tragisch
begint het je dan te dagen.
Kraakscheur, eerst, in het zeil,

vleesrot aan je geplante
klompen, haarklievende ijs 
winden en aan je schenen vuur 

stormen voor de stilte
van de koortsnacht : nacht,
met het zwart tot diep in de nok

en dan het sluipend verwoestende,
roest uitzaaiend woeden
van een oerberuchte geelzucht.



III

Driemaal rinkelt dan schel
van lucht doortrillend heil
het lang verwachte belletje.

Door voortgang van de worm
krijg jij humane vorm: de tijd
begint met leed en nijd te rijmen 

en finaal, geschiedenis breekt aan.
Nu het einde is in zicht, gaat 
zelfs dat moorden snel en licht.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

natus
dv 2018 – “natus” –  bister, crayon, pastel – A4 – €25

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.