14 sonnetten – 5


De barst breidt uit. Een lauwe wind bekrast
het zilverwerk in bomen, een merel vreet zich
geel gebekt door 't laatste ijs de modder in.
Als hersenvocht vloeit uit de open huizen

in dampend grijze golven vol van hondenhaar
de doodsbevlekte winter weg: de angst
verbeeldt zich in een groet, een overslaand
gebaar, een schoongemaakte hal zegt kom erin

maar weet zich nat nog met de voet getreden.
De lente lacht zich hol in helse stormen,
en droomt zich nachten geil van bloei,

en 's ochtends stijgen zwermen witte meeuwen
hoger dan de dreigend lage zon hen kleurt, 
hem priemend wekt tot oog in wat gebeurt.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

cleaning
dv 2018 – “”grote kuis” – bister,crayon – A4 – €25

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.