14 sonnetten – 9


Onder dwarse handen spant het ribfluweel
de huid in groeven naar het graf. Haar onmin
wekt een droef doortrokken wrijven op: het spel
ontaardt tekort gedaan in ongewilde siddering,

een obligaat floret waarmee zij droogweg
diep door 't merg van minnewoorden boort
en 't valse zoete van viraal gezag ontbloot
zodat zij naakt de daad haar tijd ontzegt.

Zij laadt zich op met aloud leraarsnijd
en wil niet lossen tot zijn spijt wat hij altijd
zo hardleers steeds in haar verborgen zag.

Zij weet en heet hem scheppend erfgenaam
en plukt zijn witte zwijgen tergend langzaam
uit haar goed van ruwe, vaderlandse inslag.  

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

digging
dv 2018 – “de blote handen van de liefde graven het graf van de liefde” -bister, crayon – A4 -€25
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.