14 sonnetten – 11


Grimmig groent de koude omklemmend nog
nu dagelijks de stam wat aan. Voor hen 
de scheut geloof in zomerbloei gaat snel 
de zode onder: misverstand, want zonder wil

bleek onderhand de vloek garantie weer
van lijken in de kast, vliegen plafonnerend.
Slechts dikke brokken tijd voor schijn verheeld
houden hem in huis en nijd nog uit haar beeld.

Met niets van hem nog is zij ingenomen,
doet zijn woord op pleinen af als kolder 
en houdt niet op te smeken, onderkomen.

Geen stafkaart toont zijn jaagpad daar,
hoe driest hij zocht naar haar en wegen hakte, 
hoe dicht hij kwam bij niets om zich aan hen te geven. 

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

lack
dv 2018 – “one cannot give what is withheld” 
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.