14 sonnetten – 11


Homeros was een sterrenkundige, verzon hij nu
als grootste deugd en wat geschreven stond,
bevreemdde hem niet meer. Hij beval haar
ten huwelijk en spon zich diep in haar:

een lila toverbol in slierten uitgezaaid,
een ritselen, gesluierd rond haar hals,
dat terminaal haar doordeweeks geklets
verbond in delicaat geraas, een gaas

met perspectief op wat er was, geweest
moet zijn misschien, dat was niet klaar.
Af en toe begroef hij haar een teder graf

en stortte zeeën stilte over haar verderf.
Zij werd zijn rijk, want sinds zijn schrielste
hanenpoot, schreef hij haar af tot in de dood.

refusalism
dv 2018 –  “refusalism” – crayon, bister – A4 – €25
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.