PERDIX DAEDALI (2/8)


II.

Haar zang lag in die steen begraven :
de melopee die dalend tot haar stille
pit, voldragen uit haar vilten nacht
jouw kille land ingleed, brak bevend
op jouw zwijgen af, verglaasde bij je
adem, viel in scherven uit wat eens
een blauwdruk leek maar samentrok
tot van dit oord de guurste donderkop.

Op  Niemands vraag werd alles vlak
hertekend en wat hem het meest belaagde
(en je daarom dierbaar werd), werd kern
van een bestel dat niemand nog bij dag
doorgronden zou, een monument van muren
dat de tijd om haar in rechte lijn ontdook.
PD2.jpg
dv 2018 – PD2
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.