La Vie Sexuelle de Charles Baudelaire V,4


Leurs hymnes solemnels emportés par le vent / Pupurne Seuche, Hunger, der grüne Augen zerbricht

en wonderbaarlijk stokt. “Onder een brede grijze hemel, op een grote stofvlakte,
geen wegen, geen gras, niet één distel, niet één netel, daar kwam ik
vele mannen tegen die gebogen liepen onder de last die zij droegen:
een enorme Chimère, log en zwaar als een zak steenkool of bloem.”

En alle paden werden recht en de bergen slonken in de dalen, geen bocht
weerhield nog op een plaats het zicht, de onherbergzame verte waar ooit
de blik verdwaalde werd plat en vlakbij en alles werd aan ieder klaar. Zo
schrijdt ook de ratio verder en verheldert alles onverbiddelijk tot het ware

tot zij echter de drempel van het huis bereikt van hen die haar almacht belijden

 


Het Gedicht van de Dag komt vandaag uit La Vie Sexuelle de Charles Baudelaire (1996 -2018).

Lees

 

LVSdCH028
dv 2018 – LVSdCB 028

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.