La Vie Sexuelle de Charles Baudelaire V,4


Leurs hymnes solemnels emportés par le vent / Pupurne Seuche, Hunger, der grüne Augen zerbricht

en wonderbaarlijk stokt. “een brede grijze hemel, een grote vlakte stof,
geen wegen, geen gras, niet één distel, niet één netel, daar kwam ik
massa’s mensen tegen die gebogen liepen onder de last die zij droegen:
een afgrijselijk gedrocht, log en zwaar als een zak steenkool of bloem.”

En de paden werden recht, en de bergen slonken in de dalen, geen bocht
beloofde nog een zicht, de verte van de onherbergzaamheid waar elke
blik verdwaalde werd plat en klaar en heel dichtbij. Zo gaat voort de ratio,
verklaart de dingen zonder onderscheid tot de woeker van het ware

tot zij met eender onverschil het huis bereikt van hen die haar belijden


Het Gedicht van de Dag komt vandaag uit La Vie Sexuelle de Charles Baudelaire (1996 -heden).

Lees verder

LVSdCH028
dv 2018 – LVSdCB 028
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.