over tederheid


het trieste in dit drieste is een wild verhaal,
een kwetterende zang vol dwaas getetter
dat op de planken spettert maar al gauw.

ik min. minde. u meert niet langer aan mijn kade. woede
in vreze en bij rechtheid van roede. maar wie ben jij?
een ik? de zwoelte van een zucht in een staafje
met standjes en vragen? konijnen verkopen
zich verwend aan elke pruim of prijs.

loyaliteit kan ons bekoren zoals de daad de monden
snoert. simpele zielen. schaamte. schimmen. lipzalig
lig ik de klanken af te likken van dit lied:
o teder spelevaren op het scheve schip

dat jij en wreed de vader
voor een strammer kof
verraderlijk verliet.

1/4/2009 - rev. 3/9/2018

 

De reeks die nu aan bod komt in het Gedicht van de Dag programma werd in aanzet geschreven in 2009 en zullen misschien ooit worden gebundeld in de POD-publicatie ‘Woordenpers 2″. De prentjes hierbij zijn vrij ongerelateerde laatavondoefeningenetjes met foto’s van mijn oud lief  Julia Margaret Cameron geplaatst in het licht van de immer frisse Tao Te Ching

diana

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.