zwart


slik. het daalt langs mijn skelet,
een veelheid aan elkaar  omzwachtelende slangen.
ik zit versteend in mijn gestalte nog, een verte,
mijn onderlip gegoten om het glas met gif.

kijk: dooi.

de ware toedracht van het menselijke in mij
sijpelt binnen. u. ik schrik. slik. het monster ik
bent u. wie had dat gedacht. snel. beweeg en

slik. slijk hoeft niet erg te zijn. verregen uw gelijkenis
gerust in mij. eigen zwaarden hakken in mijn hoofden
wel de wildgroei af. liggende vingers zullen tintelen
als ontlastte sintels. armen stoven. primitief immers
blijft steeds ons begrip van het begrijpen, onhandig.

het schiet niet op hier, niet met de fles,
niet met dit kutgedicht. het denken
vertroebelt wel maar het weten wil niet weg.

ik had u er liever niet bij, dat klopt, maar dat heeft u nooit eerder weerhouden.

ha, daar, gelukkig: het zwart valt zwart
op mijn zwart.

 

7/04/2009 – 12/09/2018

 

hetdenkertje
dv 2018 – “het denkertje” – A5

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.