deuk


de dreun. het zwart deint uit in mij. j’ai tellement faim.
je hebt mij uitgedoofd, het vuur geroofd en ik ben blij
dat alles weg is en gedaan. ik maak cirkels als een zwerm
van zwart verdriet. ik klaag niet.  niemand ontlokt mij nog

een lied. werktuigmatig schrijf ik al het schone, ware
van mij af. bek. bouche. blauw. af. samen daar staan klaar
als twee stalen taal wat wij waren. ledig, want gij droomt mij uit,
moordt ten volle. een monsterlijk geluid. ik mis jouw vingers

op mijn huid. jouw armen voegen zich bij armen die er niet meer zijn.
jouw vingers krinkelen in vingers die er niet meer zijn. jouw
hoofd rust op mijn kussen dat er niet meer is. jouw hand

verdwaalt in handen ver van mij. ik sluit niet. alles is zo rauw,
zo open. niets is als het niets dat er nu is.  laat mij. ik ben te stuk
om jouw geluk te laten rijmen op de deuk in mij. ki, kaduuk.

11/05/2009 – rev. 1-10-2018

 

zelf
dv 2018 – “deuk” – crayon, potlood, pastel – A5

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.