dranklied


ik ontwaak en er is niets
ik ga slapen en er is niets
het niets is mij een vaststaand ding

dagelijkse knuppel op mijn achterhoofd
bij nacht de duizend dode vlindervleugels
vallen op mijn ramen toe
stof is alles, niets dat stuift

ik hoor het krijsen van de kraaien buiten
alsof er nog een binnen is

ik kruip dronken door het grauw
grint en grijs beton heeft mij nog lief
ik droom soms nog van zachte dijen
de weg van hier kwijnt weg daar tussenin

het zwarte slurpt van mij
het duister slokt, ik drink het puur nu

de beelden van jouw handen, het strelen dat ik slik,
gebaren die als warmte ik in mij te dalen zeg
en te slaan daar met zware stokken in mijn maag

genadeloos dit maakt mij vrij
nauwgezet mij los van mij,
weekt mij weg, verwekt
het niets in mij.

 

 

jeuhje
dv 2018 – “Alphabet 2018 – jeuh de jeuje” – crayon, bister – A5
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.