geduld


orgelpunt op een  glasrand:
het kraakt zijn ogen binnen, breekt
hem op, en alle zuurtjes zingen zoet

haar tingeling, van hoe hij ooit
met haar begon, zijn leed tot deel
bedwong. haar lichaam zong,

de maan was vol, die acht die nacht
staat eeuwig in zijn bril. zo sprak hij.

nihil. het zand glijdt uit zijn hand.

hij heeft zijn dresden, het vuur
verzengt zijn draken, zijn lijf
bedrijft als schuim het lijken,

en zijn haar groeit door alsof hij
nooit bestond. de dood keert
elke noot weerom. orde,

mettertijd.

 

6/06/2009 – rev. 30/10/2018

 

tete
dv 2018 – “Alphabet 2018 – tete” – crayon, bister – A5
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.