beeldhouwwerk


mal. slierten stof en slijm
verharden in de rode jurk.
het haar deint uit in wolken.

haar tijd spat uit de aders
op mijn hand, zij snijdt
de  rozen in mijn adem open.

het kolkt en stokt, zie het lid
de lijven binnendringen, golven
slaan de staande rotsen aan.

beweging is er niet, het schokt
van kwaad naar erger. vuur
versteent, het water stoomt,

de lucht vergeelt tot elixir,
en de aarde baart gecrashte
cabrio’s. compact gehuil omwikkelt

ons de botte stompjes vinger,
voedsel druipt verdorven
alle bomen af. zie haar rug

de letters vormen van de wet,
de flarden huid op schouderbladen
hebben mij en haar de warmte uit

en doodse stilte aangezet. het
gedane is geslaagd, we hebben
plaats voor ons gemaakt, een ruim

in brons, zo eindigt al het leven
ooit tot louter vorm, vol ledigheid:
want binnen zijn de woorden hol.

 

11/09/2009 – rev. 31/10/2018

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.