wijk niet te ver van dit heden


in de diepte de donkere dagen
lang op groen beslagen spiegels
amper oplicht een straal en de schijn
van de maan verdrijft niet de wolken.

noest de nieuwe muziekmensen vijlen
van tussen de tenen de roestende garde.

ros is de nacht’,  zo blinken zij droef
op tuba’s en doffe trombonen
en niemand verklaart hen
hun vroegtijdige kalen.

     wijk niet te ver van dit heden, jongeling,
     hou een oog op dit nu.

     op de barstende lippen leze  jouw tong
     de lijnen van  vuuradem.
     in de gekloofde borst roere  jouw handen
     vergeefs want het hart ligt naast jou.


dv 2018 – ‘inept for writing: p’ – ink/bister -A4

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.