water


het is bijna ochtend dus hij braakt een zon
het vuur tot handen smelt de klauwen om   
de mond staat van verdraaide klanken bol.

hij draafde strak door alle straten gods
en hield in verre oorden lelijk huis
maar thuis zijn soort is hol.
een rookpluim streept de vindplaats aan.

zie, aanhoor de dag als promenade
dorothea morst met water vallend
in het water vol doortastendheid
en met het haar in brand.

hij heft het kleed en zit gebenedijd
te zeiken: o warme plas
van hoe hij eenmaal was.

inputtekst (2009)

dv 2018 – “ik leert tellen: 3” – ink  – A4

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.