sonore wens

Eens, in de ochtend van de a,
wil ik haar avond kunnen raken
en in gedachten ook haar nacht:

de a is waar een lage maan
aarzelt boven de akkoorden
schoonheid en geborrel van

riolen. o en de i

wou ik graag in u ontloken zien
tot jou zodat wij dansen kunnen,
blij met ons getij in het gelijke.

Of laat, als jij niet wil, de i in u
uitdeinen tot een rein geluid
dat het buiten in ons binnen sluit.

De e verhef ik ooit nog wel
met kussen tot de eerste keuze
van jouw ademhalen: zonder

aanvang raakt men immers nooit
tot in het eeuwige van eens.

[teksten in de categorie ‘debuut’ verschijnen voor het eerst op deze blog]

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.