sonore wens


Eens, in de ochtend van de a,
wil ik haar avond kunnen raken
en in gedachten ook haar nacht:

de a is waar een lage maan
aarzelt boven de akkoorden
schoonheid en geborrel van

riolen o. O, en de i

wou ik graag in u ontloken zien
tot jou zodat wij dansen kunnen
blij met het getij in het gelijke.

Of laat, als jij niet wil, de i in u
uitdeinen tot een rein geluid
dat het buiten in ons binnen sluit.

De e verhef ik ooit nog wel
met kussen tot de eerste keuze
van jouw ademhalen: zonder

aanvang raakt men immers nooit
tot in de eeuwigheid van eens.

[teksten in de categorie ‘debuut’ verschijnen voor het eerst op deze blog]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.