Vogelsluis

Het enge is het echte in de Vogelsluis.

Angst giert niet door kieren. Drie deuren
reiken de bezoeker een uitweg aan
maar verlossing hier is nooit nabij.

Het net voedt het licht voor de dode vader:
in zijn schrijn verbrijzelt de tijd het gezin.
Zo bengelt er wat buiten binnen steeds, dof

met in april een wrede tinteling. Spookpijn
van verdachte eenheid, alsof er ooit kippen
zonder haan of hok op akkerlanden kakelden.

Onbegrijpelijk is hoe wij in dit kegelperspectief
nog stappen kunnen en er van het enge klare
afgeleiden zien. Ach, laat ons neuken, broeders,

zusters, onszelf zoals wij ook de anderen neuken,
opdat het liefdeslicht ons alsnog breken zou.

inputtekst (2010)

Foto’s van de Vogelsluis, mijn inkomhal in het Smidsehof (2010)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.