opgave (5/7)


“De noodklok bengelde in ’t gehucht”

het theatrale van de eenzaamheid is het lege theater
waarin de tijd explodeert:

de armen vermenigvuldigen het moedeloze schokken
van neerhangende schouders;
de handen tonen bij duizenden het wit van de palmen
met hun hartstochtelijk gemis en het gat van de mieren;
de monden zijn een veelvoud van de mond die zich oefent
in het braken van veren;
de kussende monden verzoenen de minnaars met het sissen
van hun vurige tongen;
het kurkdroge knispert, de vezels verlangen, de maan licht het pad
op naar de zelfontbranding

ja goed, verder, een beetje dieper, daar,  ja

dorpers, de ogen verzonken in zwart kabaal.
gezangen die grimmig de pijn van de verlatenheid
uitbenen in de etterende oorschelpen
de klanken komen schrikbarend geklonken
uit de stramme stilte van de kraakspar, zijn
ontworteling bij de afscheurwand

nog nge h r

ja nog ja
doe maar wat harder nu

ong

n——— — ———————n
e——————-—————-o
o—————-——————g
n———————————–e
g———————————–e
n———————————-g

inputtekst (2010)

dv 2019 – “ses cuisses laborieuses expriment la volonté de porter”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.