LAIS III

Het licht versnelt, de zee verstijft een tel,
einde komt er alom aan het deinen;
en dat daar? ’t licht bereikt niet eens zijn vel:
weg is het van ons en tijd en zijn en
toch staat daar die schim van mij te dreinen
om herhaling nog, te lezen heden,
terwijl ’t zijnde is al lang verleden.
   Nu raast u, lezer, door dit woordenweb,
en uw honger voedt zinledigheden.
   Hoe wreed dit uur dat ik verkregen heb!

inputtekst 1 (2010)inputtekst 2 (2017)

dv 2019 – AR van LAIS III – A6

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.