LAIS VI


LAIS maakt van zijn hok een kathedraal,
zij vult de zolder op tot aan de nok.
   Hij kust haar beeld als reine zonnestraal
zij lacht haar lach bij ‘t vallen van haar rok:
hij is haar lust, zij avondmaal (ik schrok
met u van zijn festijn, haar zindering)
zij zien slechts eigen ogenglinstering.
   Haar naam die dag heeft hem teniet gedaan,
zij was de engel van zijn hunkering.
   Hij huilt in haar als wolf bij volle maan.

inputtekst 1 (2010) – inputtekst 2 (2017)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.