LAIS VI

LAIS maakt van elk hok een kathedraal,
zij vult de zolder op tot aan de nok.
   Het kust haar beeld als reine zonnestraal,
zij lacht haar lach bij ‘t vallen van haar rok:
het is haar lust, zij ’t avondmaal (het schrok
verblijd door dit festijn, haar zindering).
Zij zien slechts eigen ogenglinstering.
   Haar naam die dag heeft het teniet gedaan,
zij was de engel van zijn hunkering.
   Het huilt in haar als wolf bij volle maan.

inputtekst 1 (2010) – inputtekst 2 (2017)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.