LAIS VII


Kale takken in hun strak gebinte,
scherpe tekens in het vlagen van de mist:
er rest ons niets van het beminde,
de trage kleuren zijn tot wit gewist,
slechts hij in haar heeft wat ons leven mist.
Wij zijn zo sloom, van zin en lust ontdaan:
zij werd aanroeping, naam voor niet-bestaan,
hij is u vreemd en niet van deze tijd.
Ik had sinds lang de waakvlam uitgedaan,
uw lezen wekt mij met uw nijd, en spijt.

inputtekst 1 (2010) – inputtekst 2 (2017)

dv 2019 – AR van LAIS VII – A6

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.