LAIS XII

  De dagen duwt het uit als sigaret,
walgend van zichzelf en ’t korte genot,
vertier met van de ondeugd prijs en wet.
   Het leven  is met lijden vast op slot,
verplicht te sterven met van dood verbod.
  D’ eeuwigheid is ’n hel als het gaat duren:
afwezigheid van schoonheid in de uren
rekt het leven zonder haar. Grauw is ‘t zijn,
de tel is van ellende ‘t verduren:
zwart zinkt elk verlangen, zuur in azijn.

inputtekst (2010)

dv 2019 – AR van LAIS XII


Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.