LAIS XII


  De dagen duwt hij uit als sigaret,
walgend van zichzelf en ’t korte genot,
vertier met van de ondeugd prijs en wet.
   Zijn leven  is met lijden vast op slot,
verplicht te sterven met van dood verbod.
  Eeuwigheid is hel als het gaat duren:
afwezigheid van schoonheid in de uren
rekt zijn leven zonder haar. Grauw is ‘t zijn,
de tel is van ellende ‘t verduren:
zwart zinkt elk verlangen, zuur in azijn.

inputtekst (2010)

dv 2019 – AR van LAIS XII


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.