B11


jouw gelaat ontviel mij, verzinkt
in het vormeloze. echo’s verwijderen
zich, beelden die vervagen. wat jij was,
is nog een waas van licht. ik durf

mijn ogen niet te sluiten. er is koude die niet
wijken wil. kale takken tikken op het raam.
de frigo slaat aan, er is een nare ondertoon.
de honden huilen, zij ruiken al mijn bloed.

het zwijgen spreekt nu klare taal: de
aarde wil ons mensen kwijt, de zeeën
walgen ziek hun stranden aan.  de zon

doet teken naar de maan:  geheel de naam
van god moet nu maar uitgesproken. onder
slagen zal het ongedierte hier vergaan.

inputtekst (2017)

> 2009, uit “123 Manieren om Herakleitos te Lezen”

kaleTakken

“kale takken” – dv 20-06-2017, verkocht
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.