LAIS XXIV


LAIS waarvan hij het gemis bezit,
en honderdduizend soorten duisternis:
’t perverse schrijn waar niets het niets aanbid,
verloop van tijd, vrij van gebeurtenis,
paleis waarin de ruimte leegte is.
Hij is die leegte die zichzelf herkent,
herhaalde spiegel van het mankement.
De daver dreunt hier vers na vers voorbij:
een rotten van absentie dat nooit went.
Kom, doe er nog een scheutje derrie bij.

inputtekst (2017)
>2010

dv2019 – AR van LAIS XXIV
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.