langdurig gerenderde liefde

het punt dat ik bij kaarslicht toen
in jouw gedachten las, was eerder
lijn misschien, waarin jij het zien
bewonderend ging spiegelen.

de pixels licht van toen stralen nu
doorheen volslagen duisternis,
het zwarte gat waarin verdween: jij,
de hond die snurkte, en, gebroken glas,

de tere bel van liefde om ons heen.

inputtekst (1992)

de inputtekst in eigen rot

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.