4 Barokspiegels (2/4)


2. Au milieu de ce bois un liquide cristal (Habert de Cérisy)

verknoopt in de keelkribbe
stokt bij nacht het snurken.
de ratel wil mij achterlaten
in de droom waarin mijn buik
zweeft en ‘t wateroppervlak
zodra versplintert. de tijd jeukt
er van etterende stilstand.

ik krab er blauwe ruimte uit.

woorden glijden glippen weg
van mij, het zand moet branden
in mijn knijpen tot amorf kristal:
spiegel die mijn pijn opslokt
glas dat dalen keert tot klim,
en begrip tot zinken brengt.

ik wil in haar verdwijnen.

de morgenster tot stof in ‘t oog
verstrooid wrijf ik mijn donker
uitgevlakt verlangen droog.
dieper kruip ik in omarmen
en kras haar naam waar ik
mijn blauwe leegte droomde.

niemand ziet wat ik haar zeg.

inputtekst (1992):

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.