4 Barokspiegels (2/4)

2. Au milieu de ce bois un liquide cristal (Habert de Cérisy)

verknoopt in de keelkribbe
stokt bij nacht de adem. kurk.
de ratel wil mij achterlaten
in de droom waarin mijn buik
zweeft en ‘t wateroppervlak
zodra versplintert. de tijd jeukt
er van etterende stilstand.

ik krab er blauwe ruimte uit.

woorden glijden glippen weg
van mij, het zand moet branden,
ik knijp de leegte tot kristal:
spiegel die mijn pijn opslokt,
glas dat dalen keert tot klim,
zwart waarin het licht verzinkt.

ik wil in haar verdwijnen.

de morgenster tot stof in ‘t oog
verstrooid wrijf ik mijn donker
uitgevlakt verlangen droog.
dieper kruip ik in omarmen
en kras haar naam waar ik
van blauwe leegte droomde.

niemand ziet wat ik haar zeg.

inputtekst (1992):

uit de vroege geschriften (1992-93)

de teksten uit dit boekje zijn mee opgenomen in Rigorisme:

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.