dorp


dorp, blauwdruk van mijn
denktrant, pretpark, doodsprent.

de waarheid heeft zich diep
in deze waanzin ingevreten.

bouwsels langs de weg. ver
kijken is verboden: elke gevel,
elk stratenplan staat of valt
bij de treurwilg wier takken haar
naakte schouders strelen.

zo één dorpskern kan gans een land,
een continent in slaafse zang van haar
doen zingen, bevend, tot het
ploft. zo dool ik vaak alleen

in het reine kwaad van het banale.

inputtekst (1992):

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.