dit volk verzaakt elk streven

de verbeelding sprak tot waar niets was.
verleden heerste over toekomstpuin.
ik was een insect dat met één vleugel
cirkels trok in rotte ondergrond.

scherven staken hoekig elke ronding
aan. geen beeld versteende gratie nog,
geen gratie voor een beeld van steen.

nauwgezet de wereld werd vermalen
vuile blikken zwartsel voor de ziel.
hoger school geen heil: geen god
die hier niet alles al verlaten had.

inputtekst (1992):

uit de vroege geschriften (1992-93)

de teksten uit dit boekje zijn mee opgenomen in Rigorisme:

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.