niets beroert mijn hand

niets verliest zijn stof bij tegenwind. niets
dat door een stoot van angst in leven schoof
en stijf van eenzaamheid verschuift op tijd.

en verder niets dat zich met licht bedriegt
en ’s nachts zichzelf in niets verliest. niets
dat nooit beter wordt en hongerig bovendien

er niets toe doet. fietsen voor het goede doel.
niets dat zieltoogt ’s zondags, niets dat nergens
komt en niemand kent of spreekt of hoort of ziet.

niets dat nu mijn hand beroert: ontroerend
hoe geen bloemblad van geen stengel valt
en wacht op mij om niet de grond te raken.

inputtekst (1992):

uit de vroege geschriften (1992-93)

de teksten uit dit boekje zijn mee opgenomen in Rigorisme:

Een gedachte over “niets beroert mijn hand

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.