hier beklemt geen doodsangst mij

tussentijds waar ik nog niemand ben
bij toonloos onaanzienlijk licht dat
alle ruimte binnenskamers houdt;

tussentijds waar het moment nog zegen is,
waar tussen galm en aanslag stilte
zich tot unisono plooit, verwachtingsvol,-

geen oogopslag verdaagt de stonde
tot het later waar de stem van overslaat.
er parelt zich een traan en jij

bent enig dan, verschenen
glans van mijn bestaan.

inputtekst (1992):

uit de vroege geschriften (1992-93)

de teksten uit dit boekje zijn mee opgenomen in Rigorisme:

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.