lemmet


zilver draaiend blonk het rond het ijle
van je greep. het viel en zonk de weide in.

het heft was weg, verrot. wat het inhield
had geen angst, het kon zich als vanzelf
in je hand leggen. begrip is relatief. is

het bloed dat nu gestold de snede
tekent, of tekent nog het in de grond
gestokene de zwarte lijn? vloek,

spuug en wrijf je handen, geef
de aarde wat haar toekomt grif
en kom van dat verlangen vrij.

dv 2019 – AR van ‘lemmet’

inputtekst (1993):

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.